Κάννες 2018: «BlacKkKlansman» του Σπάικ Λι!

Ο Spike Lee είναι παλιός γνώριμος του φεστιβάλ των Καννών. Ήδη με την πρώτη του ταινία, το She’s Gotta Have It (1986) βρέθηκε στην Κρουαζέτ. Πρώτη φορά πήρε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα το 1989 με το Do the Right Thing. Συνολικά, έχει παραβρεθεί στο παρελθόν πέντε φορές στις Κάννες, τις δύο στο διαγωνιστικό τμήμα. Η δεύτερη φορά λοιπόν ήταν το 1991 όταν διαγωνίσθηκε για τον Χρυσό Φοίνικα με το Jungle Fever και 27 ολόκληρα χρόνια μετά, ο σπουδαίος -αν και άνισος- Αφροαμερικάνος σκηνοθέτης είναι και πάλι στις Κάννες, για έκτη φορά συνολικά, με την 23η μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας της καριέρας του. Τίτλος της: BlacKkKlansman. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Αφροαμερικανού αστυνομικού Ron Stallworth, που περιγράφει την εμπειρία του και την επαφή του με την Κού Κλουξ Κλαν του Κολοράντο. Ο Jordan Peele εκτελεί χρέη παραγωγού και ο Spike Lee, μετά από πολλά χρόνια, κάνει μια σπουδαία ταινία.

Βρισκόμαστε στις ΗΠΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Ο πόλεμος στο Βιετνάμ μαίνεται και ο αγώνας για να κερδίσουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα οι μαύροι είναι συνεχής, με καθημερινές, μικρές κατακτήσεις. Ο Ron Stallworth είναι ένας Αφροαμερικάνος που θέλει να γίνει αστυνομικός. Και γίνεται ο πρώτος Αφροαμερικάνος αστυνομικός στην ιστορία του Κολοράντο Σπρινγκς. Αφού περάσει από διάφορα τμήματα, στα οποία δέχεται ασυστόλως προσβολές, τον μεταφέρουν τελικά στο τμήμα πληροφοριών. Μια μέρα, ο Ron, εντελώς αυθόρμητα, τηλεφωνεί σε έναν αριθμό που βρίσκει σε εφημερίδα: είναι μια διαφήμιση της Κου Κλουξ Κλαν, που αναζητά νέα μέλη. Απαντά αυτόματος τηλεφωνητής.

Προς μεγάλη του έκπληξη, λίγο μετά, ένας από τους πιο σημαντικούς ρατσιστές της πόλης, του τηλεφωνεί. Αγνοεί ότι είναι μαύρος. Και τον καλεί να περάσει από τα γραφεία της Οργάνωσης. Ο Ron εννοείται ότι δεν μπορεί να εμφανιστεί. Τη θέση του παίρνει ο Flip Zimmerman, λευκός Εβραίος, που εισχωρεί στα άδυτα της Οργάνωσης. Αστυνομικός κι αυτός, κατορθώνει να προσεγγίσει τα ανώτερα στρώματα των ρατσιστών, που θέλουν μια Λευκή Αμερική, απαλλαγμένη από μαύρους και Εβραίους. Η αστυνομική επιχείρηση έχει ως στόχο να εξαρθρωθεί η τοπική οργάνωση και να γίνει πρόληψη πιθανής τρομοκρατικής επίθεσης. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο Ron ερωτεύεται μια παθιασμένη συντρόφισσα – μέλος των «Μαύρων Πάνθηρων».

Αυτή ναι, είναι μεγάλη ταινία. Αρχικά, επειδή αφηγείται μια αληθινή ιστορία, που αν δεν ήξερες ότι είναι αληθινή, θα έλεγες ότι είναι αναληθοφανής! Κατά δεύτερον, το ύφος της ταινίας κατορθώνει να συνδυάσει τη σοβαρότητα του θέματος με το οποίο καταπιάνεται, με έναν πολύ ευχάριστο και καλοδεχούμενο, κωμικό τόνο. Τρίτον, οι ερμηνείες είναι απολαυστικές. Από τον πρωταγωνιστή John David Washington, γιο του Denzel (ο οποίος έχει παίξει σε μπόλικες ταινίες του Lee) μέχρι τους φοβερούς και τρομερούς Adam Driver, στον ρόλο του Flip, Michael Buscemi (αδελφό του Steve) και Topher Grace, που είναι σπουδαίος ερμηνεύοντας έναν υψηλά ιστάμενο της ΚΚΚ, που συνεχίζει να λύνει και να δένει, αποτελώντας την πολιτική φωνή των White Supremasists.

Τέταρτον, γίνονται πάρα πολλές αναφορές στην μαζική κουλτούρα της εποχής, από τις ταινίες τύπου Shaft και τα Blaxploitation μέχρι το τι σήμαινε για έναν μαύρο να βλέπει τον Ταρζάν. Τα τραγούδια, τα ρούχα, τα μαλλιά (ω, ναι, τα μαλλιά), τα αυτοκίνητα, δίνουν ένα απολαυστικά ζωντανό και ταιριαστό μπαγκράουντ. Μαζί με ταινίες που διαμόρφωσαν το πώς βλέπει ο κόσμος τους μαύρους. Το BlacKkKlansman ανοίγει χαρακτηριστικά με σκηνή από το Όσα παίρνει ο άνεμος και στο μέσον της περίπου κάνει αναφορά στη Γέννηση του έθνους του D.W. Griffith, ταινία που αποθεώνει την Κου Κλουξ Κλαν και περιγράφει με μελανά χρώματα τους μαύρους. Το κυριότερο επίτευγμα της ταινίας, όμως, είναι το γεγονός ότι σου μεταδίδει την αίσθηση του κατεπείγοντος. Αναφέρεται στο παρελθόν, αλλά μιλάει για το τώρα. Ο Harry Belafonte, σε μια λυρικά αφηγηματική σκηνή, περιγράφει στο παρόν της ταινίας ένα περιστατικό λιντσαρίσματος σε φίλο του, από το οποίο γλύτωσε ο ίδιος κατά το παρελθόν.

Η συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Spike Lee εδώ στις Κάννες, με αφορμή την προβολή της ταινίας, ήταν η πιο πολιτική που έχει ακουστεί σε αυτά τα μέρη της Γαλλίας εδώ και πολύ καιρό. Και η ταινία απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα μετά τα γεγονότα του Αυγούστου του 2017, όπου στο Charlottesville ακροδεξιός έπεσε με το αμάξι του πάνω σε διαδηλωτές που εξέφραζαν την αντίθεσή τους στην ΚΚΚ και σκότωσε μια κοπέλα! Τα γυρίσματα της ταινίας του είχαν ολοκληρωθεί, ο Lee όμως δεν έχασε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει το πραγματικό υλικό από αυτήν την δολοφονική επίθεση! Ζήτησε την άδεια από την οικογένεια της κοπέλας να δείξει το υλικό και το μόνταρε στο φινάλε.

Πείτε τον προβοκάτορα, πείτε τον λαοπλάνο, πείτε τον στρατευμένο, πείτε ότι μανιπουλάρει τους θεατές, πείτε τον όπως θέλετε, αλλά ο Spike Lee και αυτή η ταινία χρειάζονται σήμερα. Συμβαίνει τώρα και απαιτείται επαγρύπνηση και αντίσταση. Διαφορετικά, η ανάποδη αστερόεσσα θα δηλώνει την αμετάκλητη παράδοση της μεγαλύτερης υπερδύναμης του κόσμου στα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑