Do the Right Thing

Σκηνοθεσία: Σπάικ Λι

Παίζουν: Σπάικ Λι, Τζον Τουρτούρο, Ρόζι Περέζ, Ντάνι Αϊέλο, Τζανκάρλο Εσπόζιτο

Διάρκεια: 124’

Μεταφρασμένος τίτλος: «Κάνε το σωστό»

«Λοιπόν κύριοι, έτσι που το βλέπω, αν αυτή η ζέστη εξακολουθήσει, θα λιώσει τους πόλους και όλο τον κόσμο.

Και τα μέρη του πλανήτη που δεν είναι ήδη καλυμμένα με νερό, θα γεμίσουν αίμα…»

Σε αυτή τη γειτονιά του Μπρούκλιν, ο Love Daddy είναι κάτι παραπάνω από ένας ραδιοφωνικός dj: είναι ένας άτυπος προφήτης που αναγγέλλει τα μελλούμενα. Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καλεί σε συσπείρωση, κηρύττει την ψυχραιμία, κάνει μία ολόκληρη κοινότητα να λικνίζεται στον ρυθμό της αφόρητης ζέστης και του διεγερτικού καλοκαιριού. Σε αυτή τη γειτονιά του Μπρούκλιν, ο καύσωνας τρελαίνει τον κόσμο. Πειράζει το μυαλό, ανεβάζει την αδρεναλίνη, υποδαυλίζει όλα τα μίση και τα βίαια ένστικτα που πρέπει να μείνουν θαμμένα και ανεκδήλωτα. 

Ο καύσωνας αυτός απλώς θα σπρώξει το καπάκι από ένα καζάνι που βράζει εδώ και καιρόΒράζει κάθε φορά που ακούγεται το Fight the Power των Public Enemy και η αστυνομία σπεύδει να επιβάλλει την τάξη, σπέρνοντας την αταξία και καλλιεργώντας το μίσος. Κάθε φορά που ο Μούκι μπλέκει σε έναν ανούσιο και επαναλαμβανόμενο καυγά με το αφεντικό και τους υπαλλήλους στην ιταλοαμερικανική πιτσαρία όπου δουλεύει, τη μοναδική πλέον επιχείρηση λευκών στην καρδιά ενός αφροαμερικάνικού γκέτο. Μπλεγμένοι σε ένα γαϊτανάκι κοινής μοίρας, οι φτωχοδιάβολοι αυτής της γειτονιάς ξεσπούν άνευ λόγου και αιτίας ο ένας στον άλλο. Αυτή η γειτονιά του Μπρούκλιν φλέγεται εκ των έσω και το ολοκαύτωμα πλησιάζει επικίνδυνα. 

Ο Σπάικ Λι (ο οποίος υποδύεται και τον Μούκι) σκηνοθετεί στα 32 του χρόνια μια ταινία που θα μπορούσε να κοσμεί κάποιο μουσείο με την ιστορία της Νέας Υόρκης. Όχι αυτά με τις φροντισμένες προθήκες και τα καλοβαλμένα εκθέματα, όμως. Ένα μουσείο του δρόμου, της αληθινής ζωής, του urban beat που μαίνεται κάτω από τη βιτρίνα. Μακριά από διδακτισμούς και ευχολόγια, και με τη στράτευσή του να αγγίζει ορισμένες από τις διαχρονικές παθογένειες της δικής του κοινότητας, ο Σπάικ φτιάχνει ένα χάρτη κοινωνιολογικής ανθρωπογεωγραφίας, αποτυπώνοντας τον αδιόρατο εκείνο ψυχικό δεσμό που ενώνει τους ανθρώπους με τον τόπο όπου ένιωσαν τα πρώτα τους σκιρτήματα: η πατρίδα, πέρα από επίσημους και συχνά πομπώδεις ορισμούς, είναι και θα είναι μια έννοια αυστηρά βιωματική. Το Do the Right Thing, μια ταινία που έσκασε με πάταγο στα τέλη των 80s, αποπνέει ιδρωμένη ένταση και λιώνει στο ζούμι της, φιλτράροντας κάθε φευγαλέα και αδιάφορη στιγμή με την αίσθηση του κατεπείγοντος.

Όπως τους φαφλατάδες μεσήλικες που αράζουν στο πεζοδρόμιο και κουτσομπολεύουν όποιον και ό,τι κάνει το λάθος περάσει από μπροστά τους, τα πιτσιρίκια που καταστρέφουν τους πυροσβεστικούς κρούνους αναζητώντας μια στάλα δροσιά και λίγο παιχνίδι, τα παγάκια που απλώνει ηδονικά ο Μούκι στο κορμί της ξαναμμένης κοπέλας του, καθώς οι δυο τους αναζητούν μία στάλα sexual healing.

Όπως το ghetto blaster του Radio Raheem που περιδιαβαίνει τους φτωχικούς δρόμους όχι ως μέσο διασκέδασης, αλλά ως σύμβολο ταυτότητας, τις στιχομυθίες και τα ξεσπάσματα (θαρρείς πρόβα τζενεράλε για τη σκηνή του Έντουαρντ Νόρτον στην 25η Ώρα) που εκτοξεύονται σαν ρίμες που πυροβολούν, τους διαπληκτισμούς που ξεκινούν από τα πιο επουσιώδη και ασήμαντα για να καταλήξουν στα πιο ουσιώδη και σημαντικά, με τον πιο λανθασμένο τρόπο που μπορεί κανείς να φανταστεί.

Το Do the Right Thing, παγιδευμένο στην δίνη ενός ασφυκτικού καύσωνα, τρεμοπαίζει στο βάθος του ορίζοντα και μετατρέπει μία αθέατη γειτονιά από τελευταία τρύπα του ζουρνά σε κέντρο του κόσμου (το ξανακάνει ο Σπάικ, με πιο περιπαικτικό τρόπο στο Summer of Sam). Ψηλαφεί το πώς και το γιατί των διακρίσεων και ταυτόχρονα, κραυγάζει για δικαιοσύνη, ανεκτικότητα και ειρηνική συνύπαρξη, αρνούμενο να χαϊδέψει οποιοδήποτε αυτί οποιουδήποτε χρώματος. Και πιστοποιεί πως, ορισμένες φορές, η πιο απλή προτροπή ενδέχεται να κρύβει τις πιο αφάνταστες δυσκολίες. Όταν η αγάπη και το μίσος διαπλέκονται τόσο σφίχτα, όταν όλα γύρω σου δείχνουν να πηγαίνουν τόσο λάθος, είναι πράγματι σπουδαία υπόθεση να «κάνεις το σωστό». Όσο απλοϊκό ή προφανές κι αν ακούγεται.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑