What's On Bachelor

7 Δεκεμβρίου 2016 |

0

Bachelor

Σκηνοθεσία: Αντώνης Σωτηρόπουλος

Με τους: Γιάννη Τσιμιτσέλη, Κατερίνα Γερονικολού, Γιάννη Ζουγανέλη, Αποστόλη Τότσικα, Θανάση Βισκαδουράκη, Νίκο Βουρλιότη

Πάρε το φτυάρι και τρέχα!

Ο Αντώνης Μπαμπούλας είναι ένας πετυχημένος εργολάβος γραφείου τελετών. Είναι ερωτευμένος με την Κατερίνα, την πανέμορφη κόρη ενός διάσημου καρδιοχειρουργού, του Αριστείδη, ο οποίος αντιτίθεται στη σχέση τους και την προοπτική οι δύο νέοι να παντρευτούν. Η μέλλουσα πεθερά του ντρέπεται για το επάγγελμα του Αντώνη και τον συστήνει ως συλλέκτη τέχνης. Πάντως, η Κατερίνα υπερασπίζεται τη σχέση της: ο γάμος θα γίνει βρέξει – χιονίσει! Μάλιστα, ετοιμάζει μια έκπληξη στον αγαπημένο της: μέσα από το σημειωματάριό του βρίσκει τους κολλητούς του από το παρελθόν και τους καλεί να ξαναβρεθούν για ένα πάρτι – έκπληξη. Όμως, τα πράγματα δεν πάνε έτσι όπως τα είχε σχεδιάσει. Η παρέα των τεσσάρων (συν τον πεθερό) φτάνει με την νεκροφόρα (!) στη Θεσσαλονίκη των φοιτητικών τους χρόνων. Εκεί, ο Αντώνης θα συναντήσει ένα παλιό του αμόρε. Η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο. Άραγε, τι είναι η αγάπη; Μήπως η δύναμη να συγχωρείς;

bachelor-2

Κάρχιες, όταν το λαϊκό παιδί γυρίζει την πρώτη του ταινία χωρίς να ξέρει σινεμά και τη γυρίζει για το λαϊκό κοινό, ετοιμάζεστε να ανοίξετε πελφεντέρε διαβλέποντας (και ευχόμενοι) την αποτυχία. Όταν όμως δείτε τα εισιτήρια του τριημέρου τη Δευτέρα θα κράζετε το κοινό, ενώ θέλετε να σας κάνει πλόουτζοπ και να σας αποθεώνει εις το διηνεκές. Εσείς φταίτε βρε. Γιατί… θάβετε χωρίς αναισθητικό όντως κακές ταινίες (δεν σηκώνει συζήτηση αυτό) αλλά δεν έχετε (δεν έχουμε) καταφέρει να «εκπαιδεύσουμε» το κοινό, ώστε να ξέρει να ξεχωρίζει το καλό λάδι από τη γεύση του, το χρώμα του, το πόσο παχύ είναι (δεν είναι άσχετο!). Οπότε, μια άλλη φορά θα πρέπει να καθίσουμε να συζητήσουμε για το ρόλο της κριτικής και όσων γράφουν για ταινίες και το κατά πόσο επηρεάζουν το μεγάλο κοινό.

Μιας που δεν είχα την τιμή και τη χαρά να δω την ταινία είτε σε δημοσιογραφική προβολή είτε σε αβάν πρεμιέρ είτε με σταλμένο λινκ από την εταιρία διανομής είτε… κατεβασμένη (δεν συμβαίνει με ελληνικές ταινίες η αλήθεια είναι) είδα την ταινία μετά την έξοδό της στους κινηματόγραφους. Σε σινεμά, μαζί με κοινό. Και διάβασα πολλά κείμενα συναδέλφων (εντός ή εκτός εισαγωγικών), που έθαψαν την ταινία. Και καλά ξηγήθηκαν. Λίγοι όμως έκαναν τον κόπο να γράψουν γιατί έθαψαν την ταινία. Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να θάψεις μια κακή ταινία. Να την κανιβαλίσεις. Πόσο μάλλον μια ελληνική ταινία! Όλοι οι αστεϊσμοί, οι εξυπνακισμοί, οι ειρωνείες προκύπτουν με ρυθμό πολυβόλου. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις καν! Το κάνω κι εγώ ουκ ολίγες φορές (ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω ή κάπως έτσι).

bachelor-4

Να βρούμε όμως και κάποιες ισορροπίες ρε παιδιά. Να βρούμε και κάτι καλό στον ορυμαγδό του bad taste. Τι θέλω να πω; Όσοι ακόμα μας διαβάζουν κι έχουν δει τη συγκεκριμένη ταινία και ρίξουν μια ματιά στις κριτικές και για κάποιον λόγο διασκέδασαν με την ταινία και γέλασαν σε πολλές σκηνές της θα μπορούν να έχουν μία από τις εξής αντιδράσεις: α) να νιώσουν λίγο μαλακες, β) να νιώσουν ντροπή επειδή τους άρεσε η ταινία, γ) να πουν «μα πόσο μαλακες είναι οι κριτικοί», δ) να μην μας ξαναδιαβάσουν. Αλλά, εντάξει, θα βγω τα μάλα διχασμένος μετά από αυτό το κείμενο. Ο κόσμος τη δουλειά του κι εμείς τη δική μας (τη δουλειά, λέμε τώρα…).

Οπότε, ναι, ότι έχετε διαβάσει για την ταινία, ισχύει. Και τηλεοπτική αισθητική έχει. Και άθλιες ως επί τω πλείστον ερμηνείες. Και κακογραμμένο σενάριο ή μάλλον σενάριο που δεν βοηθάει ώστε να προκύψει συνεπής και αξιοπρεπής δραματουργία. Και πολύ κακή σκηνοθετική διαχείριση του υλικού. Ναι, η ελληνική εκδοχή του Hangover κάνει φρίκες στο μεγαλύτερο μέρος της. Έχει όμως και δυο, τρία πράγματα για να κρατηθείς. Ας πούμε, είναι εντυπωσιακή η χρήση των drones (σε υπερβολή, το ξέρω, αλλά δίνει μια άλλη οπτική). Το καγκουρό-χιούμορ είναι πετυχημένο σε κάποιες περιπτώσεις, όπως και κάποιες ατάκες.

bachelor

Σε ό,τι αφορά την ύπαρξη του χαριτωμένου γκέι στην παρέα: από πότε γίναμε όλοι τόοοοοσο πολιτικώς ορθοί βρε σύντροφοι; Μια χαρά χαρακτήρας θα μπορούσε να είναι, αλλά δεν τον υποστηρίζει καθόλου ο Βισκαδουράκης (το δεύτερο πράγμα που δεν του ταιριάζει να παίζει, πέρα από τον γκέι, είναι να υποδύεται τον οπαδό του… Άρεως Θεσσαλονίκης!). Ναι, είναι κακή ταινία, ναι, περισσότερο για χαβαλέ τη βλέπει κανείς, ναι, είναι άγαρμπη η «τοποθέτηση προϊόντων», ναι, όποιοι ξέρουν από Θεσσαλονίκη, καταλαβαίνουν πως όταν σου την πέφτουν μπράβοι στην πλατεία Αριστοτέλους δεν φτάνεις μπροστά στο Μακεδονία Παλάς τρέχοντας από ανατολικά προς τα δυτικά, αλλά το ανάποδο! Αλλά, πώς να το κάνουμε, χρειάζονται και αυτές οι ταινίες. Όχι μόνον αυτές. Αλλά και αυτές. Και είθε να υπάρχουν καλές τέτοιες ταινίες. Πως τις λένε μωρέ, από αυτές τις εμπορικές. Γιατί, στην Αμερική, μόνο αριστουργήματα γυρίζουν; Να πούμε κάτι για το Dirty Grandpa πχ;

ΥΓ: αν κάποιος γυρίσει ταινία για τον Κάρολο Μαρξ πρέπει οπωσδήποτε να βάλει στο καστ τον Δημήτρη Φράγκιογλου, με όλο το πρόσωπό του και το κεφάλι του τυλιγμένο με τρίχες! Έτσι!

* Αναδημοσίευση από το MoviesLtd




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Θόδωρος Γιαχουστίδης

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest