High Fidelity

Σκηνοθεσία: Στίβεν Φρίαρς

Παίζουν: Τζον Κιούζακ, Ίμπεν Χάιλε, Τζακ Μπλακ, Τιμ Ρόμπινς, Κάθριν Ζίτα Τζόουνς

Διάρκεια: 113’

Έτος παραγωγής: 2000

books, records, films…these things matter.

Rob Gordon

Η διαδικασία του να πασχίζεις να εξηγήσεις γιατί δεν μπορείς να αντισταθείς στο High Fidelity, όσα χρόνια κι αν περάσουν: σαν να έχεις βαλθεί να τεκμηριώσεις γιατί θωρείται όμορφο το ηλιοβασίλεμα. Είναι αυτονόητο, οικουμενικό, πανανθρώπινο. Προσπαθώντας να εξηγήσεις γιατί το High Fidelity αποτελεί σημείο αναφοράς: σαν να εξακολουθείς να ζητάς αποδείξεις για το ότι η Γη γυρίζει. Είναι νόμος της σινεφίλ φύσης. Η μέρα που θα γυρίσουμε την πλάτη στο High Fidelity θα σημάνει ένα οδυνηρό τέλος, δίχως κάποια καινούργια αρχή.

Διότι ο Ρομπ Γκόρντον θα έχει πάντα ανάγκη από ένα πιστό ακροατήριο για να μας εξομολογηθεί τα πάντα. Για να ξαλαφρώσει και να ξαναβρεί τη χαμένη του ισορροπία. Για να τα βγάλει πέρα με τους γραφικούς, απροσάρμοστους, ολότελα πιστούς αλλά κατάφορα εκνευριστικούς φίλους του. Για να καταλάβει το πώς και το γιατί όλης του της ερωτικής ζωής, να συναισθανθεί τις ατελείωτες πικρές συντριβές και τους ανομολόγητους θριάμβους.

Για να αποδεχτεί τις αδυναμίες του, να αυτομαστιγωθεί προσπαθώντας παράλληλα να νιώσει γοητευτικός, να μπλέξει τον σαρκασμό με τη φιγούρα, να ραπίσει αλλά και να ταχταρίσει τον πληγωμένο εαυτό του, και -ίσως, κάπως, κάποτε- να τακτοποιήσει τη ζωή του λίγο καλύτερα. Όχι τόσο επιμελώς όσο τους δίσκους του, αλλά σίγουρα λίγο καλύτερα. Εξάλλου, η ζωή θα παραμένει πάντοτε αταξινόμητη, οι μνήμες ακατάταχτες, δίχως μπούσουλα ή πυξίδα, η ελπίδα και οι φαντασιώσεις ελεύθερες και απροσπέλαστες στον χρόνο και τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν.

High Fidelity

Ο Στίβεν Φρίαρς μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομότιτλο μυθιστόρημα του Νικ Χόρνμπι και χτυπά φλέβα. Φτιάχνει ένα εγχειρίδιο ερωτικού μπερδέματος, offbeat χιούμορ, σαγηνευτικών ιδιορρυθμιών (από αυτές που άπαντες θέλουν ενδομύχως να αποκτήσουν), ασυγκράτητης και εμμονικής μουσικοφιλίας και ονειρώδους αναπόλησης. Το ημερολόγιο καταστρώματος της ζωής μας, με τις μικροπρέπειες και τις ανασφάλειές μας, οι οποίες μοιάζουν σοκαριστικά ολόιδες, παρά το πέρας του χρόνου. Με μία on-camera αφήγηση και μία αναδρομή που δεν γίνεται να μην σε συνεπάρει. Με μία περιήγηση σε χίλια δυο μουσικά γούστα και ρεύματα από διάφορους weirdoes, για τους οποίους η μουσική είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό από ένα χόμπι. Με μία αμεσότητα που δεν γίνεται να σε αφήσει ασυγκίνητο.

Το High Fidelity είναι τρυφερό και ζεστό, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση υπερβολικά γλυκανάλατο. Ναι, δεν υπάρχει καμία σαρωτική και τέλεια αγάπη, αλλά υπάρχει η ανάγκη να είμαστε καλά ο ένας με τον άλλο κι αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο. Το High Fidelity πιάνει το σφυγμό της σύγχυσης των 30 something και διεισδύει άψογα στην ανδρική οπτική των πραγμάτων, χωρίς να γίνεται σε κανένα σημείο μισογυνικό -το κάθε άλλο υπό μία έννοια. Η ανδρική ψυχοσύνθεση του High Fidelity είναι φορτωμένη με μια αδήριτη και αχόρταγη ανάγκη για επιβεβαίωση, μια σχεδόν έμφυτη τάση για κουκούλωμα και μικρό-εξαπάτηση, μια αίσθηση υπεροχής που καταλήγει να μοιάζει καρικατούρα όταν καταφθάσουν οι στιγμές λυγμώδους αδυναμίας.

Και για να είμαστε πέρα για πέρα εντός του κλίματός, ακολουθεί το top-5 των αγαπημένων μας στιγμών της ταινίας:

1. Προφανώς, η ασταμάτητη και απολαυστική διαδικασία με τις top-5 λίστες από κυριολεκτικά το οτιδήποτε. Top-5 χωρισμών του Ρομπ Γκόρντον, top-5 των πραγμάτων που του λείπουν στη Λόρα, top-5 ονειρεμένων δουλειών, top-5 τραγουδιών για το πρωί της Δευτέρας, top-5 μουσικών «εγκλημάτων» με δράστη τον Στίβι Γουόντερ.
2. Η κοτσίδα και η όλη περσόνα του Ίαν, τον οποίο υποδύεται ο Τιμ Ρόμπινς. Κυρίως όμως, η κοτσίδα.
3. Η σκηνή όπου ο Ρομπ φαντασιώνεται πολλές εναλλακτικές εκδοχές του τι θα κάνει στον Ίαν και η αντιπαραβολή με το τι εν τέλει κάνει.
4. Η ανάλυση του Ρομπ για την τέχνη του mix-tape.
5. Το Let’s get it on του Μάρβιν Γκέι, σε διασκευή Τζακ Μπλακ.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest