Milou en Mai (May Fools)

Σκηνοθεσία: Λουί Μαλ

Παίζουν: Μισέλ Πικολί, Μπρουνό Καρέτ, Χάριετ Γουόλτερ

Διάρκεια: 107′

Η απόσταση κάθε είδους και χροιάς, γεωγραφική, νοητική, συναισθηματική, διαισθητική, λειτουργεί άλλοτε σαν μπαμπούλας κι άλλοτε σαν παρηγοριά. Όταν στα αυτιά μας δεν φτάνει η οχλοβοή της στιγμής, αλλά ο μακρινός απόηχος μια κατάστασης που ταξιδεύει στον χώρο και στον χρόνο, πολλά μπορεί να μεσολαβήσουν. Πολλά μπορεί να διογκωθούν και να θεριέψουν, πολλά μπορεί να αποσιωπηθούν και να καταπνιγούν. Ο Λουί Μαλ τοποθετεί μεν τα γεγονότα του Μάη του ’68 σε ρόλο οδηγού και καταλύτη των εξελίξεων, αλλά τα εντάσσει σε ένα πεδίο μακρινό κι ακαθόριστο. Σαν ένας βόμβος, σαν ένα τσίγκλισμα που δεν σε αφήνει να ησυχάσεις. Δεν θα αντικρίσουμε ποτέ τους φλεγόμενους παρισινούς δρόμους, αντιθέτως θα βυθιστούμε στην τρυφηλότητα και τη γαλήνη (;) ενός βουκολικού τοπίου στο Μπορντό.


Ως είθισται στη ζωή, ένας θάνατος θα αποτελέσει την αφορμή για μία ολίγον απρόθυμη κι αμήχανη οικογενειακή συνάθροιση. Όλοι οι πρωταγωνιστές ενός μικρού και φαινομενικά ασήμαντου δράματος θα πρέπει να έρθουν αρχικά ενώπιος ενωπίω και οσονούπω θα κληθούν να πάρουν θέση απέναντι σε ένα ευρύτερο δράμα, που ξάφνου τους περικυκλώνει και ζητά από αυτούς να διατυπώσουν άποψη. Η κυριότερη δίοδος επικοινωνίας για το απροσδιόριστο, ενίοτε απειλητικό ενίοτε σαγηνευτικό, «εκεί» με το εμβρόντητο και έκπληκτο «εδώ» είναι το ραδιόφωνο, το οποίο λειτουργεί ως πύλη και δίοδος προς έναν άλλο κόσμο, μακρινό και τόσο κοντινό ταυτόχρονα. Ένα παζλ που αποτελείται από χιλιάδες κομμάτια έχει ανάγκη και από τα πιο απομακρυσμένα και φαινομενικά «αδιάφορα» για να συμπληρωθεί. Κανείς δεν ξεφεύγει από τη συγκυρία, κανείς δεν μπορεί να σωπάσει όταν η Ιστορία ανοίγει συζήτηση μαζί του, όσο κι αν το επιδιώξει. Όπως ακριβώς η παράλειψη λογίζεται νομικά ως πράξη, έτσι και η σιωπή είναι ενίοτε λαλίστατη.

Η απόσταση, λοιπόν, μοιάζει ολοένα να εκμηδενίζεται, η νέα και πρωτόγνωρη πραγματικότητα καταφθάνει με βήμα ταχύ. Σταδιακά, οικοδομείται μία εξοικείωση, μια αποδαιμονοποίηση. Την αρχική απειλή, το ασαφές χάος, τη θολή αναμετάδοση, τις συγκεχυμένες πληροφορίες και φήμες, διαδέχονται τα λόγια ενός αυτόπτη και αυτήκοου μάρτυρα. Το «εκεί» έχει τρυπώσει στο «εδώ» και δεν δείχνει πια και τόσο τρομακτικό ή απωθητικό. Ο αποκαμωμένος επαναστάτης έχει φροντίσει να αυτό-παρασημοφορηθεί, και αμέσως μετά να αποστρατευτεί, πολύ πριν συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα. Αναρρώνοντας από τις γρατσουνιές που βαφτίζει ουλές, απολαμβάνει λαίμαργα τη θαλπωρή και τη δόξα του βετεράνου. Επιβεβαιώνει πως συμβαίνουν αλλόκοτα, πρωτοφανή και συγκλονιστικά πράγματα «εκεί», αλλά προς το παρόν προτιμά να αναπαυτεί στις «εδώ» δάφνες. Και θα παρασύρει τους πάντες σε μια φευγαλέα έκρηξη θάρρους και παρρησίας.

Μέσα στην λαμπρότητα και τη μεγαλοπρέπεια της ανοιξιάτικης φύσης, μακριά από το σπίτι που αποπνέει επιφυλακτικότητα και μυρίζει θάνατο, όλα θα μοιάσουν για μια στιγμή λίγο πιο ανέμελα, φωτεινά και αισιόδοξα. Η ονειροπόληση θα φουντώσει πλάι σε μια φύση ολάνθιστη και οργιαστική, και θα δείχνει παντελώς -και κατά ετυμολογική κυριολεξία- «φυσιολογική». Η απελευθέρωση από κάθε είδους δεσμά, η ύμνηση του έρωτα, η αποτίναξη κάθε καταπιεστικού κοινωνικού ζυγού, η ευφορία και η χαλαρότητα, η αισιοδοξία και το τραγούδι, από τη μια στιγμή στην άλλη, θα κυριαρχήσουν με τρόπο ισοπεδωτικό και αδιαπραγμάτευτο. Και θα αποσυρθούν στο λαγούμι τους εξίσου απότομα και αστραπιαία. Οι ουτοπικές παραισθήσεις και οι ριζοσπαστικές εξαγγελίες θα συγκρουστούν όχι ακριβώς με την πραγματικότητα, αλλά με τον φόβο μήπως και καταστούν πραγματικότητα.

Οι νεόκοποι επαναστάτες θα βρεθούν να τρέχουν πανικόβλητοι κι αλαφιασμένοι, κυνηγημένοι από μια ανύπαρκτη απειλή. Όταν ο -ως συνήθως, εξωφρενικά έξοχος- Μισέλ Πικολί χορέψει τον τελευταίο χορό με το φάντασμα της μητέρας του, θα σφραγίσει τη μοίρα των πάντων, θα έχει χορέψει με το φάντασμα μιας άλλης ζωής. Οι δρόμοι έχουν ανοίξει, οι φωτιές έχουν σβήσει, η ατμόσφαιρα σιγά σιγά καθαρίζει.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Ποια θεωρείτε πως είναι η καλύτερη ταινία του Λαρς Φον Τρίερ;
  • FB Cinedogs

  • Latest Posts