Reviews El Secreto de sus Ojos

16 Ιανουαρίου 2018 |

0

El Secreto de sus Ojos

Σκηνοθεσία: Χουάν Χοσέ Καμπανέγια

Παίζουν: Ρικάρντο Νταρίν, Σολεδάδ Βιγιαμίλ, Πάμπλο Ράγκο, Χαβιέρ Γκοντίνο

Διάρκεια: 127΄

Μεταφρασμένος τίτλος: «Το μυστικό στα μάτια της»

Είθισται να λέγεται ότι το σινεμά δρα πολλές φορές σαν παράθυρο που οδηγεί σε νέους και ανεξερεύνητους κόσμους. Πολλές φορές, όμως, αυτό που ανοίγει το σινεμά δεν είναι ένα παράθυρο προς μια θέα γεμάτη θέλγητρα και στολίδια, αλλά ένα υπόγειο λαγούμι. Ένα τούνελ που καταλήγει σε ένα κόσμο αθέατο στο κοινό μάτι, σε ένα σύμπαν απροσπέλαστο από την κοινή λογική. Το αργεντίνικο Το μυστικό στα μάτια της, που στέρησε από τον Κρυμμένο του Μίχαελ Χάνεκε το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, το 2009, περιδιαβαίνει τις κατακόμβες του ανθρώπινου μυαλού. Κόβει βόλτες στις δαιδαλώδεις στοές του λαβύρινθου που φωλιάζει στο θυμικό μας. Και προκαλεί μία αναπόφευκτη αίσθηση κεραυνοβόλου και ανικανοποίητου έρωτα.

El Secreto de Sus Ojos

Διότι είναι αδύνατον να μην ερωτευτεί κανείς την αίσθηση φθοράς και προδιαγεγραμμένης ήττας που δεσπόζει σε κάθε γκρο πλαν παραίτησης, σε κάθε κάδρο σκοτεινής και αγιάτρευτης μελαγχολίας. Δεν γίνεται να μην αφεθείς στο φόντο μιας πνιγηρής καθημερινότητας, μιας ζωής που καταχωνιάζει φόνους, έρωτες, μυστικά και ψέματα πίσω από σκονισμένα ντοσιέ και κακοδιατηρημένα γραφεία, στη δίνη ενός χρόνου που κυλά αμείλικτα και γλιστρά σαν άμμος μέσα από τα χέρια. Τέλος, είναι σχεδόν αναπόφευκτο να σκιρτήσει η καρδιά σου, στη θέα μιας ανομολόγητης αγάπης που σιγοκαίει σε χαμηλή φωτιά θαρρείς από πάντα και με μόνο προορισμό το άπειρο. Το βλέμμα του ογκόλιθου Ρικάρντο Νταρίν, τα τσιγάρα που μαζεύονται στίβες στα τασάκια, τα χρώματα της ώχρας που σκιάζονται από γκριζωπές ανταύγειες, το αλκόολ που ρέει σαν μάταιη διαφυγή από μία αναπόδραστη λύπη.

Βρισκόμαστε στο 1999, όταν ο Εσπόζιτο, συνταξιούχος υπάλληλος του εισαγγελικού γραφείου των δικαστηρίων του Μπούενος Άιρες, αποφασίζει να γράψει ένα μυθιστόρημα (;) γύρω από μια υπόθεση δολοφονίας που τον σημάδεψε ανεξίτηλα πριν από 25 ολόκληρα χρόνια, σε μια εποχή όπου η Αργεντινή στέναζε υπό τον ζυγό της στρατιωτικής δικτατορίας του Βιδέλα.  Ένα φλάσμπακ μας μεταφέρει σε μια αλλοτινή εποχή, υπερβολικά εφιαλτική για να μοιάζει με όνειρο, υπερβολικά αιθέρια για να καταχωρηθεί ως εφιάλτης. Μια γυναίκα βρίσκεται βιασμένη και δολοφονημένη στο σπίτι της. Δεν έχει παιδιά, παρά μόνο έναν σύντροφο που την αγαπούσε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του.

Η υπόθεση κλείνει βιαστικά, χωρίς καλά καλά να αποτελέσει αντικείμενο στοιχειώδους έρευνας, καθιστώντας σαφές ότι ένα φρικιαστικό δάσος καμουφλάρεται πίσω από το δέντρο ενός φονικού για το οποίο δεν θα νοιαστεί κανείς. Λάθος, γιατί πάντα θα υπάρχει ένας καταραμένος ήρωας που θα δείξει ένα δράμι ενδιαφέροντος, το οποίο σιγά σιγά θα πάρει φωτιά και θα μπουρλοτιάσει ό,τι βρει στο διάβα του. Ένας ήρωας που ενδέχεται να παρακινείται από την παθογενή του ιδεοληψία, από την ανοιχτή συναισθηματική του πληγή, από τη συνειδητότητα της δικής του φθαρτότητας, χωρίς εν τέλει τα κίνητρά του να έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία. Αυτό που μετρά είναι ότι θα συνεχίσει να ψαχουλεύει μέσα στο λαγούμι, μέχρι να βρει τον δράκο του παραμυθιού και να κόψει τα φτερά από όλες τις νεράιδες.

Τερματικός σταθμός ένα ιλιγγιώδες φινάλε που έχει όλες τις προδιαγραφές ώστε να χαρακτηριστεί συγκλονιστικό, ανατρεπτικό και ισοπεδωτικό. Οι αληθινές αρετές, όμως, της ταινίας του Χουάν Χοσέ Καμπανέγια (τουλάχιστον στο μυαλό του υπογράφοντος που δεν ενθουσιάζεται ιδιαίτερα με την πρεμούρα των ακραίων ανατροπών) έχουν υπονοηθεί και ξεδιπλωθεί στη μεστή και δύσβατη διαδρομή. Στις ανύποπτες στιγμές της ασφυξίας, στα ανείπωτα του στόματος, στα λαλίστατα των ματιών. Στo μυστήριο που καλύπτει σαν κολλώδης πάχνη τα πάντα, στη συγκλονιστική σκηνή point-of-view καταδίωξης, άξια για κάθε σινεφίλ ανθολογία. Στη θαρραλέα ενατένιση του πάθους, της εμμονής, του λάθους και της ατελούς κάθαρσης.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • Cinedogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Η κορυφαία ερμηνευτική στιγμή του αγαπημένου Χοακίν Φίνιξ μέχρι σήμερα;
  • FB Cinedogs

  • Latest Posts