Reviews Les Parapluies de Cherbourg

19 Φεβρουαρίου 2021 |

0

Les Parapluies de Cherbourg

Σκηνοθεσία: Ζακ Ντεμί

Παίζουν: Κατρίν Ντενέβ, Νίνο Καστελνουόβο, Μαρκ Μισέλ, Αν Βερνόν

Διάρκεια: 91’

Μεταφρασμένος τίτλος: “Οι ομπρέλες του Χερβούργου”

Στην πρώτη του ταινία (Λόλα, 1962) ήταν η γενέτειρά του Ναντ. Στη δεύτερη (Λιμάνι των αγγέλων, 1963) ήταν η Νίκαια. Η τριτη ταινία του Ζακ Ντεμί δεν θα ξέφευγε από τον διπλό κανόνα: μακριά από τα Παρίσι και πάντα σε λιμάνι, αυτή τη φορά στο Χερβούργο της Νορμανδίας. Η ατμόσφαιρα της πόλης είναι κατά κανόνα μουντή, με τη βροχή να κυριαρχεί. Η κινηματογραφική όμως βροχή του Ντεμί δεν θα μας καταθλίψει ούτε στιγμή. Διότι οι άνθρωποι κρατούν στα χέρια τους πολύχρωμες ομπρέλες, σύμβολα ονειροπόλησης και διαφυγής.

Δικλείδες αθωότητας σε ένα κόσμο τόσο περίτεχνα πλαστό που καταντά αληθινός και ο οποίος, λίαν συντόμως, θα χαθεί οριστικά. Ο Ντεμί από το Χερβούργο θα μεταβεί για λίγες μέρες στη γαλλική Ριβιέρα. Πρέπει να παραλάβει τον Χρυσό Φοίνικα από το Φεστιβάλ των Καννών για το ίσως πιο περίτεχνο και sui generis μιούζικαλ στην ιστορία του κινηματογράφου. Για μια δημιουργία τόσο ιδιόμορφη, που στην ουσία υπερβαίνει όλους τους κανόνες του είδους.

cherbourg-2

Στο Χερβούργο λοιπόν, οι πρωταγωνιστές δεν μιλούν αλλά τραγουδούν. Τραγουδούν δίχως χορογραφία, χωρίς την ανάγκη της κατάλληλης ατμόσφαιρας, ανά πάσα στιγμή, σε όλες τις στιγμές, παντού και πάντα. Μέσα από τα τραγούδια τους, εξυμνείται ο αμόλυντος και απόλυτος έρωτας, ενώ παράλληλα αναπλάθεται η οδύνη και το σκοτάδι της εγκατάλειψης. Σκιαγραφείται το μέλλον, πλάθεται ένας που υπερβαίνει το χειροπιαστό, αλλά δεν μοιάζει διόλου ψεύτικος. Οι χαρακτήρες του Ντεμί εβυθίζονται σε ένα σύμπαν όπου όλα μετράνε λίγο παραπάνω από την απόλυτη τιμή τους, με πρώτο και καλύτερο τον έρωτα.

Σε αυτό το κλειστό κύκλωμα παρεισφρέει και ο χρόνος, είτε με τη μορφή της απώλειας είτε με τη μορφή του λανθασμένου συγχρονισμού. Οι ερωτευμένοι δεν θα συμπέσουν ποτέ, αντιθέτως μια ζωή ολάκερη θα τρέχουν να προλάβουν ο ένας τον άλλο. Παράλληλα με τα τραγουδιστά λόγια, η μουσικη του Μισέλ Λεγκράν είτε συμπληρώνει τα δρώμενα είτε έρχεται σε αντίστιξη μαζί τους. Οδηγεί τις καταστάσεις, ενίοτε καταπίνει κι άλλοτε αγκαλιάζει τους πρωταγωνιστές.

cherbourg-4

Πέρα όμως από τραγούδια, οι Ομπρέλες του Χερβούργου είναι ατελείωτο χρώμα. Χρώμα που πλημμυρίζει τα πλάνα, υποδηλώνει τις ραγδαίες αλλαγές, αναπαριστά τις συγκρούσεις, τις αποστάσεις, τις διαφοροποίησεις. Οι χρωματικές συμφωνίες και ασυμφωνίες λειτουργούν ως πυξίδα της τροπής που λαμβάνουν οι διαπροσωπικές σχέσεις, οι σχέσεις του ανθρώπου με το περιβάλλον του, η βαθύτερη σχέση του ανθρώπου με το πέρασμα του χρόνου. Για του λόγου το αληθές, όταν επέλθει το τέλος, το θλιμμμένο λευκό, το χρώμα που αρνείται τηνύπαρξη οποιουδήποτε άλλου χρώματος, θα κυριαρχεί παντού. Στο χιόνι, στα ρούχα, στις ταπετσαρίες των τοίχων.

cherbourg-3

Σε αυτή τη μονίμως ενεργή χρωματική παλέτα, νιώθουμε σταδιακά μία απουσία να βαραίνει τον αέρα, μια νοσηρή υπόνοια του μακρινού πολέμου στην Αλγερία. Μία απουσία παρούσα, ακόμη και αν δεν εμφανίζεται ποτέ εντός κάδρου. Θα συναισθανθούμε τις συνέπειές της φθοράς και του πόνου, έστω και υπογείως. Αυτό που θα απομείνει είναι το κάτασπρο πέπλου ενός ολοκληρωτικού συμβιβασμού. Το χιόνι θα πάρει στην αγκαλιά του έναν έρωτα που αφέθηκε ημιτελής να ξεπαγιάσει.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑