Reviews Indiana Jones and the Last Crusade

18 Δεκεμβρίου 2017 |

0

Indiana Jones and the Last Crusade

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ

Παίζουν: Χάρισον Φορντ, Σον Κόνερι

Διάρκεια: 128′

Το 1984, η έξοδος της ταινίας Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Ναός του Χαμένου Θησαυρού στις αίθουσες έγινε δεκτή με χλιαρά σχόλια τόσο από τους κριτικούς της εποχής όσο και από το κοινό, το οποίο είχε λατρέψει τον περιπετειώδη αρχαιολόγο τρία χρόνια νωρίτερα, στο Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, που έχει ήδη καθιερωθεί -πέρα από τις 2 πρώτες εμφανίσεις του Ιντιάνα Τζόουνς– μέσα από τις ταινίες Τα σαγόνια του καρχαρία (1975), Στενές επαφές τρίτου τύπου (1977) και Ε.Τ. (1982) ως ο βασιλιάς του ποιοτικού «εμπορικού» κινηματογράφου, ήταν όμως αποφασισμένος να αποζημιώσει τους πληγωμένους οπαδούς του franchise. Είχε πεισμώσει να γυρίσει μία τρίτη ταινία που θα επιστρέφει στις βασικές αρχές και τα θεμελιώδη αξιώματα που κατέστησαν τον Ίντι αξιαγάπητο. Και στρώνεται αμέσως στη δουλειά, μαζί με τον Τζορτζ Λούκας, προσπαθώντας να υφάνουν την κατάλληλη ιστορία.

indiana-2

Η πρώτη ιδέα που πέφτει στο τραπέζι από τον Λούκας περιλαμβάνει έναν εναρκτήριο πρόλογο, όπου ο Ιντιάνα αντιμετωπίζει ένα φθονερό φάντασμα στη Σκωτία αναζητώντας το Άγιο Δισκοπότηρο, προτού η δράση μεταφερθεί στην Αφρική, όπου ο Ίντι θα βαλθεί να ανακαλύψει την Πηγή της Νεότητας. Το πρώτο σεναριακό draft αντικατέστησε την Πηγή της Νεότητας με ένα Κήπο από Ροδακινιές που χαρίζουν Αθανασία (ένα μοτίβο που συναντά κανείς συχνά στην κινεζική μυθολογία), καθώς και τη νεκρανάσταση του Ιντιάνα.

Το επόμενο draft από τον ίδιο σεναριογράφο (Κρις Κολόμπους) περιείχε μία σκηνή παρτίδας σκάκι με αληθινούς ανθρώπους ως πιόνια και κατέληξε στον κάλαθο των αχρήστων, αφού οι Σπίλμπεργκ και Λούκας το μίσησαν. Σε εκείνο το σημείο, ο Σπίλμπεργκ είχε μία φαεινή ιδέα, που έμελλε να χαρίσει στην τρίτη ταινία του franchise τον μοναδικό της χαρακτήρα: την εισαγωγή του χαρακτήρα του πατέρα του Ιντιάνα, με τα μερεμέτια της προβληματικής σχέσης πατέρα-γιου να εκτυλίσσονται παράλληλα με την κυρίως ειπείν δράση. Το νέο σενάριο ανέλαβε να εκπονήσει ο Μένο Μέιχες, το οποίο απορρίφθηκε εν τέλει λόγω της αδύναμης (όπως θεώρησαν οι Σπίλμπεργκ και Λούκας) τελικής κορύφωσης.

indiana-3

Ο νέος σεναριογράφος της ταινίας Τζέφρι Μπόαμ άρχισε να πλάθει το οριστικό της σύμπαν, προβαίνοντας σε μία καίρια πρόταση: ο πατέρας του Ιντιάνα δεν πρέπει να εμφανίζεται ευθύς εξαρχής, αλλά να συναντιέται με το βλαστάρι του πιο αργά στην πλοκή, αφότου έχει υπονοηθεί η φύση της μεταξύ τους σχέσης. Σε εκείνο περίπου το σημείο, ο Τζορτζ Λούκας πείθει τον Σπίλμπεργκ να ενδώσει σε μία ιδέα, που έμελλε να αποτελέσει τη δεύτερη ουσιωδέστατη πινελιά διαφοροποίησης σε σχέση με τις προηγούμενες ταινίες της σειράς. Ο αρχικός πρόλογος, πρότεινε ο Λούκας, καλό θα ήταν να μην αποτελεί ένα θραυσματικό εισαγωγικό επεισόδιο, αλλά ένα επεξηγηματικό flashback στη νεαρή ηλικία του Ίντι.

Ένα επεισόδιο που θα μας συστήνει ευσύνοπτα αλλά περιεκτικά τον χαρακτήρα και τις καταβολές ενός εκκολαπτόμενου λάτρη της περιπέτειας. Το νερό είχε πλέον μπει για τα καλά στο αυλάκι και αφότου προηγήθηκαν ένα δεύτερο draft από τον Μέιχες και διορθωτικά φινιρίσματα στους διαλόγους (ιδίως μεταξύ του Ίντι και του πατέρα του) από τον Τομ Στόπαρντ, το Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία μπήκε σε σκαριά γυρισμάτων. Η ταινία βγήκε στις αίθουσες το 1989, κατέγραψε τεράστια εισπρακτική επιτυχία κι αποτέλεσε σημείο αναφοράς στις περιπέτειες του δημοφιλούς ήρωα.

indiana-4

Ο Σπίλμπεργκ, όπως έχει πράξει αμέτρητες φορές στην τεράστια φιλμογραφία του, γραπώνει και αιχμαλωτίζει την πέρα για πέρα ενήλικη αίσθηση της παιδικότητας. Αποτυπώνει αυτό τον δευτερογενή και νοσταλγικό ενθουσιασμό που ξεπηδά χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε, όχι από κάποιο σεντούκι αναμνήσεων, αλλά από τα κατάβαθά μας. Ο Σπίλμπεργκ απελευθερώνει αυτή τη γλυκιά προσμονή του ηρωισμού που δεν έχει ως σκοπό κι ελπίδα να μας απογειώσει, αλλά να μας θυμίσει το παιδικό βλέμμα στο ταβάνι που λαχταρά να απογειωθεί. Οι περιπέτειες του Ιντιάνα Τζόουνς και δη η απολαυστικότερη αυτών, είναι μία βουτιά στον ανόθευτο ενθουσιασμό.  Ένα ατελείωτο μακροβούτι σε ένα βυθό γεμάτο κοσμήματα, με εγγυημένη ανάσα, χωρίς την ανάγκη αναπνευστήρα ή φιάλης οξυγόνου.

indiana-6

Ο Σον Κόνερι φέρνει στο franchise το κύρος, την κομψότητα, την αβρότητα και το χιούμορ ενός βετεράνου Μποντ που έχει στραφεί στη μελέτη μετά την απόσυρσή του, αλλά δεν θα πει ποτέ όχι σε μία ζουμερή δόση περιπέτειας. Ιδίως αν μέσα από αυτή την περιπέτεια θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει τον «τζούνιορ», να αναπληρώσει για την προσοχή που ποτέ δεν του έδειξε, να επανορθώσει για τα σφάλματα που τόσο ωμά παραδέχεται χωρίς όμως να βλαστημά τον εαυτό του (μνημειώδης η ατάκα απολογίας «Μα αφού έφυγες από το σπίτι, πάνω στη στιγμή που είχες αρχίσει να γίνεσαι ενδιαφέρων»). Το ταμπεραμέντο του μειλίχιου πάθους του Κόνερι δένει ιδανικά με τον μονίμως συγκρατημένο τόνο του Χάρισον Φορντ, που βρίσκεται συνεχώς σε μία κατάσταση λακωνικής διέγερσης. Μία απολαυστική διελκυστίνδα πατέρα-γιου, με πλεόνασμα ανταγωνιστικής τρυφερότητας,

indiana-5

O Ιντιάνα Τζόουνς, υπό μία έννοια, είναι ο ήρωας που έχει βγει από τα πιο αυθεντικά μας όνειρα. Γιατί δεν είναι κατ’ επάγγελμα ήρωας ή προασπιστής του καλού. Δεν είναι καν κάποιος που βιώνει τις περιπέτειές του ως εκπλήρωση κάποιου υπέρτερου καθήκοντος που του ανατέθηκε επειδή βρέθηκε στο σωστό/λάθος μέρος την κατάλληλη στιγμή. Είναι ένας δωρικός άπιστος που θα κληθεί, όταν ζορίσουν τα πράγματα, να προβεί σε ένα «άλμα πίστης». Και θα σώσει με ιδρωμένο στυλ όχι μόνο τον κόσμο, αλλά την ιερότητα των συμβόλων, την πίστη μας στο όνειρο και την ελπίδα ότι όσοι μας αγαπούν πρέπει όντως να μας παιδεύουν και το αντίστροφο.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑