Reviews Carol

4 Δεκεμβρίου 2015 |

0

Carol

Σκηνοθεσία: Τοντ Χέινς

Παίζουν: Κέιτ Μπλάνσετ, Ρούνι Μάρα

Διάρκεια: 118’

Το μυθιστόρημα The Price of Salt (1952), το οποίο επανεκδόθηκε αργότερα με τον τίτλο Carol, είναι το δεύτερο πόνημα στη συγγραφική καριέρα της Πατρίσια Χάισμιθ και κινείται σε παντελώς διαφορετικά μονοπάτια από αυτά με τα οποία την έχουμε συνδέσει. Κανένα παιχνίδι κατασκόπων, κανένας διπρόσωπος Ιανός, κανένα παιχνίδι εξαπάτησης και υστερόβουλων προθέσεων σε κοσμοπολίτικο τερέν. Αντίθετα, μία ιστορία λεσβιακού έρωτα, η οποία αψηφά κάθε είδους queer literature στερεότυπα, τόσο στη χαρακτηρολογία όσο και στα δρώμενα. Μιας που το έφερε η κουβέντα και ως εξτρά εγκυκλοπαιδική πληροφορία, η Χάισμιθ αναγκάστηκε να υπογράψει ως Claire Morgan, για να αποφύγει το σούσουρο που προκάλεσε το θέμα του βιβλίου…

Ο Τοντ Χέινς, αποφασίζοντας να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το εν λόγω μυθιστόρημα, μας παρέπεμψε αυτομάτως και συνειρμικά σε μία παλαιότερη ταινία του. Πράγματι, το Μακριά από τον παράδεισο (2002) μοιάζει να διατηρεί πολλές εκλεκτικές συγγένειες με το Carol. Μία ξεκάθαρα γυναικεία οπτική στην αφηγηματική ροή. Ένας απαγορευμένος ομοφυλοφιλικός έρωτας στο επίκεντρο της ταινίας. Το πνιγηρό περιβάλλον της ευκατάστατης Αμερικής του ’50 ως σκηνικό. Ο κομφορμισμός, η ηθικολογία, ο καθωσπρεπισμός ως δυνάμεις επιβολής. Η αλήθεια είναι όμως ότι το Carol υπερβαίνει όλα τα παραπάνω. Δεν είναι ένα δριμύ κατηγορώ στην ψευδή ευπρέπεια. Δεν είναι μία αρχετυπική queer movie. Δεν είναι μία ιστορία απαγορευμένου έρωτα. Δεν είναι μία ανάπλαση εποχής.

Carol 3

Είναι, αντιθέτως, μία συνεχής και πανέμορφη αιχμαλωσία της διάθεσης. Ο Χέινς δεν φέρεται στις δύο βασικές του ηρωίδες σαν συμβολικές σημαδούρες. Δεν τις φορτώνει με κάποιο προδιαγεγραμμένο σκοπό. Τις αφήνει να κινηθούν, να γνέψουν, να γουρλώσουν τα μάτια, να τολμήσουν, να αγγίξουν, να απελπιστούν, να αντέξουν. Τις επιτρέπει να ερωτευθούν. Να αφεθούν σε έναν έρωτα πηγαίο, ελεύθερο και αυθόρμητο, σε πλήρη αντίθεση με το περιρρέον περιβάλλον που τον κρίνει ασταμάτητα. Ο Χέινς κατορθώνει να γραπώσει στη χούφτα του νερό και άμμο. Να κινηματογραφήσει την έλξη. Παρατηρεί τις πρωταγωνίστριές του εξονυχιστικά, αλλά διόλου ηδονοβλεπτικά. Τις καταβροχθίζει οπτικά μέσα από θολά και βροχερά τζάμια. Μέσα από μισόκλειστες πόρτες, σκαλιά και διαδρόμους.

Με το αδηφάγο βλέμμα κάποιου που καίγεται από πόθο, αλλά οφείλει τις περισσότερες φορές να συγκρατηθεί. Με το βλέμμα που ακολουθεί ένα σώμα ακόμη κι όταν ξεμακραίνει. Που προσέχει τις παραμικρές λεπτομέρειες όταν κοιτάζει από κοντά. Ο Χέινς παρουσιάζει τις ηρωίδες του όπως βλέπουν οι ίδιες την εκκολαπτόμενη σχέση τους. Με τον διστακτικό, φοβισμένο, γεμάτο αμφιβολίες τρόπο που αντιμετωπίζουν τη μεταξύ τους σπίθα, ως τη στιγμή της πρώτης έκρηξης. Η κινηματογράφησή είναι αυτή που χτίζει το κουράγιο τους, που καθοδηγεί το δέσιμό τους. Διόλου τυχαία εξάλλου, μια φωτογραφική μηχανή θα αποτυπώσει όσα δεν μπορούν ακριβώς να γίνουν αντιληπτά ή να ειπωθούν στην κανονική ροή της ζωής.

Carol 4

Όλα τα παραπάνω απεικονίζονται σαν περίτεχνη κομποβελονιά, σε ένα καμβά χαμηλής τονικότητας. Με μία παλαιική χροιά, αλλά χωρίς ρετρό καλλωπισμούς. Σε ένα μουντό ημίφως, όπου τα φαντεζί φορέματα της Κέιτ Μπλάνσετ και ο πολύχρωμος σκούφος της Ρούνι Μάρα ξεχωρίζουν σαν πυγολαμπίδες. Στην πρώτη, ως μορφή αντίστασης στο ασφυκτικό περιβάλλον ευδαιμονίας, στη δεύτερη ως υπόσχεση μεγαλουργίας στην άτονη και άπνοη ζωή της.

Η Μπλάνσετ ερμηνεύει στην κυριολεξία ηγεμονικά, αποδίδοντας όλη την κλίμακα από τη γενναία αποφασιστικότητα ως το ολοκληρωτικό άδειασμα. Αυτή όμως που κλέβει την παράσταση είναι η Μάρα. Με σπασμούς, ματιές και κινήσεις που αποτυπώνουν λεπτομερώς την κάθε ενδιάθετη λεπτομέρεια. Τον πόθο, την προσμονή, το άγχος, την ωρίμανση, το δίλημμα, την απόφαση, την απορία, την πίκρα, την επιβράβευση.

Carol 2

Ο Χέινς πλάθει μία ερωτική ιστορία υπερβατική, ακριβώς επειδή την εξοπλίζει με μία απολαυστική γήινη απλότητα. Δεν επιδιώκει να συναρπάσει. Δεν θέλει να προβληματίσει. Δεν προσπαθεί να συγκινήσει. Διότι γνωρίζει ότι θα πράξει όλα τα παραπάνω, δείχνοντας μία ιστορία που μοιάζει ταυτόχρονα με παραμύθι και αληθινή εξιστόρηση. Μία ιστορία από αυτές που θέλεις να ζήσεις / να ονειρεύεσαι πως τις έχεις ζήσει / να ακούς πως κάποιοι άλλοι τις έχουν ζήσει.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑