Festivals 49ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας – Εθνικό Διαγωνιστικό Day 6

13 Σεπτεμβρίου 2026 |

0

49ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας – Εθνικό Διαγωνιστικό Day 6

Free Eliza (Notes on An Anatomical Imperfection)
Η Κύπρος επανέρχεται δυναμικά στο φεστιβάλ, με την ταινία της Αλεξάνδρας Ματθαίου, που έφτασε ως το Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στις Κάννες. Η Αλεξάνδρα, με σπουδές στο Λονδίνο και με το A Summer Place του 2021 ως πιο γνωστή της δουλειά, καταγράφει εδώ τη ζωή μιας νέας γυναίκας που εργάζεται στις υπηρεσίες ξενοδοχείου. Οφείλει να είναι διαθέσιμη για ό,τι της ζητηθεί ανά πάσα στιγμή και να… χαμογελά! Όμως νά το πρόβλημα! Μια κατασκευαστική ατέλεια δεν της επιτρέπει αυτό το -συχνά ψεύτικο, ας μην κρυβόμαστε- χαμόγελο. Άραγε με όσα βλέπει ή βιώνει καθημερινά, ακόμη και αν μπορούσε, θα χαμογελούσε; Χρησιμοποιώντας αφήγηση off, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας (εντυπωσιακή στον ρόλο η Γρηγορία Μεθενίτη), αυτοπαρουσιάζεται, αυτοπροσδιορίζεται, πασχίζει να αυτοεκτιμηθεί. Το Joker face της, αμετάβλητο και απωθητικό για τους πολλούς, παγώνει τον θεατή, σε μια weird δήλωση ότι δεν πρέπει να είμαστε μόνο ότι θέλουν οι άλλοι να είμαστε, δεν οφείλουμε να φαινόμαστε όπως εκείνοι επιθυμούν. Η ανατομική ατέλεια ως τρόπος απελευθέρωσης από τις συμβάσεις επομένως!

All Τhe Love in My Body
Κάνοντας την παγκόσμια πρεμιέρα της στο φεστιβάλ της Κρακοβίας, η ελληνοφινλανδική δημιουργία της Κάρμεν Μπάλτζαρ ξεκινά με την αφήγηση μιας ώριμης ανδρικής φωνής. Έτσι και θα τελειώσει. Στο ενδιάμεσο θα κινούνται στα κινηματογραφικά πλάνα, πρόσχαρες και με άγνοια κινδύνου, δύο ρομά αδελφούλες, που προσπαθούν να πουλήσουν σε λουόμενους διάφορα μπιχλιμπίδια. Για την ακρίβεια, η μεγάλη προσπαθεί να πουλήσει και η μικρή περιεργάζεται με τα αθώα μάτια της τον κόσμο τριγύρω. Σχεδόν όλοι είναι αδιάφοροι, σαν να μην τις βλέπουν, σαν να μην τις ακούν. Τα περισσότερα πλάνα έρχονται από το βλέμμα της πιτσιρίκας, αυτής, που μαθαίνει από τη μεγάλη τον κόσμο. Η παιδική ηλικία μέσα από το πρίσμα ενός αναντίρρητα υπάρχοντος ρατσισμού: στο κάδρο η μικρή Νάντια θα εμφανιστεί μόνο όταν επέλθει το τραγικό και απρόσμενο τέλος. Είναι ένας ταξικός θάνατος, όπως αφήνει να εννοηθεί η Μπάλτζαρ, που μας λέει στα ζενερίκ του φινάλε πως η ιστορία είναι αληθινή με άλλα ονόματα; Αξιόλογη και σοκαριστική η κατάθεσή της.

Σουαρέ μετά ξενάγησης
Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι νέος άνδρας, μόνος, που ψάχνει. Ψάχνει ερωτικό ομόφυλο παρτενέρ, με αγγελίες για συγκάτοικο και εντέλει με τη φοβερή ιδέα της «ξενάγησης» τεσσάρων-πέντε ανδρών μαζί στο υπό ενοικίαση σπίτι. Έτσι, από την ευκαιριακή σχέση στοχεύει να περάσει στην κάλυψη του συναισθηματικού κενού του. Η ταινία του Χρήστου Σαμαρά, το ντεμπούτο του πίσω από την κάμερα, λειτουργεί σε κωμικοτραγικό επίπεδο. Αν πούμε ότι κάπου λειτουργεί.

Art Is Missing
Ο Τζορτζ Κόντος γυρίζει ένα έξυπνο επτάλεπτο animation, άκρως επίκαιρο. Μιλά για την Ελλάδα των ημερών μας, μια Ελλάδα που μόνο στα λόγια σέβεται τον πολιτισμό της. Μια Ελλάδα που αφήνει κινηματογράφους, αίθουσες εικαστικών και μουσεία ακόμα να κλείνουν στο βωμό του χρήματος που υπηρετούν άλλες χρήσεις: γίνονται καζίνο, όπως μας δείχνει με την καλοδεχούμενη υπερβολή του ο σκηνοθέτης, που έχει σπουδές αρχιτεκτονικής και γνωρίζει τι μας μεταφέρει, σε μια χιουμοριστική, σουρεαλιστική εξέγερση της τέχνης. Η οποία μοιάζει αναπόφευκτη, έτσι δεν είναι;

Ο πακετάς
Η διπλωματική εργασία του Ερμόλαου Φωτίου έγινε στο ΑΠΘ, ξεχώρισε μάλιστα ώστε να ενταχθεί στο Εθνικό Διαγωνιστικό πρόγραμμα. Η σκηνοθετική του προσέγγιση είναι πολύ ικανοποιητική, ο πρωταγωνιστής του καλός, τα πλάνα της Θεσσαλονίκης κεντρίζουν το ενδιαφέρον όσων αναζητούν να ανακαλύψουν τις διάφορες γειτονιές της πόλης, ενώ φωτογραφία και ήχος επίσης είναι μια χαρά. Όμως, το σενάριο… Ένας νέος πέφτει θύμα της ανάγκης και, όντας γεννημένος born loser, όλα του πάνε στραβά. Η αλυσιδωτή αντίδραση σε βάρος του έρχεται ως συνέπεια των απίθανων επιλογών του και όχι απλά των αμαρτιών των γονέων που παιδεύουσι τα τέκνα. Όσα θεαματικά αποτυπώνονται στη μεγάλη οθόνη θέλουν να είναι σχόλιο για τον κακοτράχαλο δρόμο που έχουν να διαβούν οι 20άρηδες και 30άρηδες σήμερα, όσον αφορά την ανεύρεση εργασίας και τα προς το ζην. Αλλά όπως τζογάρει ο ήρωάς του και τελικά χάνει, έτσι κάπως και ο σεναριογράφος δεν τηρεί το μέτρο στις ανατροπές και στις ιδέες του.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑