Forrest Gump

Σκηνοθεσία: Ρόμπερτ Ζεμέκις

Παίζουν: Τομ Χανκς, Σάλι Φιλντ, Ρόμπιν Ράιτ, Γκάρι Σίνιζ

Διάρκεια:

Έτος παραγωγής: 1994

Το όνομά του είναι Φόρεστ, Φόρεστ Γκαμπ. Ο δείκτης νοημοσύνης του αγγίζει το 75, νούμερο ιδιαίτερα χαμηλό ακόμη και για ένα δεκάχρονο παιδί. Γεννήθηκε σε ένα οικοτροφείο στην Αλαμπάμα, σε ένα απάνεμο καταφύγιο από το μίσος και τη μωρία που έσταζαν ολόγυρά του. Η θετή του μητέρα, που τον περιέβαλε μονάχα με ανόθευτη αγάπη, έκανε το παν για να διορθώσει τα στραβοκάνικα πόδια του (τα οποία, αφότου διορθώθηκαν, έβγαλαν φτερά) αλλά δεν αντιμετώπισε ποτέ ως ιδιάζον πρόβλημα την περιορισμένη του ευφυΐα. «Χαζός είναι αυτός που κάνει χαζά πράγματα» ήταν η μόνιμη επωδός της στο ατελείωτο bullying που προέκυπτε σχεδόν ως φυσική συνέπεια.

Ο Φόρεστ Γκαμπ, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 ώς τις αρχές της δεκαετίας του ’80, είδε κι έζησε από πρώτο χέρι ολόκληρη την «επίσημη» ιστορία της Αμερικής. Όχι απλώς ως θεατής, αλλά ως πρωταγωνιστής. Ο Φόρεστ έμαθε στον Έλβις πώς να λικνίζει τα πόδια και τη λεκάνη του, παρασημοφορήθηκε στο Βιετνάμ, μπαινόβγαινε με διάφορες τιμητικές αφορμές στον Λευκό Οίκο, άναψε το φυτίλι που οδήγησε στην έκρηξη του σκανδάλου του Watergate.

Το Forrest Gump (1994) σηματοδότησε την είσοδο του Τομ Χανκς στο πάνθεον των ηρώων της 7ης τέχνης, καθώς του χάρισε το δεύτερο στη σειρά Όσκαρ, μετά από εκείνο που είχε παραλάβει για την ερμηνεία του στο Philadelphia, ένα χρόνο νωρίτερα, μπαίνοντας σε μια διμελή ελίτ που περιλαμβάνει μονάχα την αφεντιά του και τον Σπένσερ Τρέισι. Παράλληλα, υπήρξε και το επιστέγασμα της πορείας του Ρόμπερτ Ζεμέκις, μετά από την Back to the Future τριλογία και το Who Framed Roger Rabbit?, ο οποίος έφτιαξε μια ταινία σαν θραύσμα ονείρου, σαν παραμύθι που διηγούνται τα παιδιά στους ενήλικες και τους αφήνουν να χάσκουν με το στόμα ανοιχτό.

Το Forrest Gump κατηγορήθηκε (ήδη από την έξοδό του στις αίθουσες και όχι ως προϊόν κάποιου μεταγενέστερου αναστοχασμού) ως απλοϊκό, αφελές και υπέρμετρα συντηρητικό. Του προσάφθηκε ότι ιχνογραφεί μια εξωραϊσμένη βερσιόν της αμερικάνικης Ιστορίας των 60s και των 70s, ζωγραφίζοντας παράλληλα με μάλλον μελανά και επικριτικά χρώματα την counterculture της εποχής. Όσον αφορά το τελευταίο σκέλος, όντως η απομάγευση της εποχής της αμφισβήτησης αποπνέει μια καρτποσταλική αίσθηση, αλλά ποιος δικαιούται να περιμένει κάτι διαφορετικό από μια ταινία με τόσο σαφές και ξεκάθαρο POV.

Το Forrest Gump είναι μια γλυκιά και ολίγον ξέγνοιαστη αναμόχλευση ταραγμένων και επώδυνων καιρών, ιδωμένη μέσα από την οπτική ενός ανθρώπου που είναι απαλλαγμένος από την υποκρισία όχι λόγω ηθικού πλεονεκτήματος, αλλά λόγω αδυναμίας δεύτερων σκέψεων. Ο Φόρεστ είναι ο πρίγκιπας της κυριολεξίας, ο βασιλιάς της αυθόρμητης παρόρμησης. Και αποκτά ένα πανίσχυρο όπλο σε κάθε εμπόδιο της ζωής, μια αφοπλιστική ικανότητα να κοιτά και να προχωρά εμπρός, τη στιγμή που ο περίγυρός του, αλλά θαρρείς κι ολόκληρος ο κόσμος, έχει βαλθεί να δαγκώνει την ουρά του και να τρώει τις σάρκες του, τρέχοντας λαχανιασμένος γύρω από το σημείο της αφετηρίας.

Ο Φόρεστ Γκαμπ μπορεί να μην αντιλαμβάνεται όλες τις αδρές γραμμές που ορθώνονται μπροστά του, αλλά είναι οπλισμένος με το κουράγιο που προσφέρει η πεποίθηση ότι η ζωή δεν αχνοφαίνεται, αλλά δηλώνει την παρουσία της με στάμπες και σφραγίδες που φαίνονται ακόμη κι απ’ το φεγγάρι αν κοιτάξεις με προσοχή: την αδιαπραγμάτευτη αγάπη και αφοσίωση, την ιερότητα της υπόσχεσης. Κάπως έτσι, ακόμη και αυτή η εγγενής αδυναμία ερμηνείας, κατανόησης και ανάλυσης ενός πολύπλοκου κόσμου μετατρέπεται από κουσούρι σε πλεονέκτημα.

Σαν να έχει καθαρίσει όλος ο θόρυβος των περιττών φλυαριών, σαν να έχουν εξαφανιστεί τα παράσιτα που φέρνουν η υστεροβουλία, η κτητικότητα, ο ρεβανσισμός, ο φθόνος και η ζήλια. Με τον Τομ Χανκς να ισορροπεί σε ένα τεντωμένο σκοινί χαρμολύπης, δίνοντας βάρος και υπόσταση σε ένα χαρακτήρα που θα φλέρταρε 9 στις 10 φορές με την καρικατούρα, χωρίς καν να νιώθει το ύψος κάτω από τα πόδια του.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest