Reviews Se7en

28 Αυγούστου 2017 |

0

Se7en

Το 1995, ο Ντέιβιντ Φίντσερ ήταν 33 χρονών και η επαφή του με τη σκηνοθετική καρέκλα εξαντλούταν σε μερικά βίντεο κλιπ της Μαντόνα και το αξιοπρεπές Alien 3. Εκείνη τη χρονιά, όμως, κατάφερε να εισάγει τον εαυτό του με ορμή στη λίστα των πολλά υποσχόμενων Αμερικανών δημιουργών, χωρίς αντιρρήσεις και ενστάσεις, παραδίδοντας στον κόσμο ένα αδιανόητης καλλιτεχνικής αξίας κομψοτέχνημα. Μια ταινία, η οποία αποτελεί κομμάτι της κινηματογραφικής αφρόκρεμας του ’90 και παράλληλα ένα φιλμ που καθόρισε τους όρους της μετέπειτα σκηνοθετικής πορείας του Φίντσερ. Πρόκειται, φυσικά, για το ήδη μνημειώδες Se7ev.

sev2

Το έργο θα μπορούσε θεωρητικά να περιγραφεί ως ένα αστυνομικό θρίλερ με καθηλωτική νέο-νουάρ  ατμόσφαιρα. Είναι όμως κάτι πολύ παραπάνω από μια ταινία με εγκλήματα σε σκοτεινό φόντο. Είναι μια ζοφερή σκιαγράφηση της ανθρώπινης ύπαρξης, κατάμαυρη και τρομακτικά ενδελεχής. Μακριά από whodunit δομές και περιττούς εντυπωσιασμούς, το Se7en μαγνητίζει όχι τόσο χάρη σε όσα λέει και δείχνει, αλλά για όσα αφήνει να φανούν αχνά πίσω από τις ανώφελες ενέργειες των πρωταγωνιστών του.

Ο νέος αστυνόμος Μιλς και ο σχεδόν συνταξιούχος Σόμερσετ συγκροτούν ένα αντιθετικό δίδυμο. Οξύθυμος ο ένας, πράος ο δεύτερος. Παρορμητικός ο πρώτος, μετρημένος ο δεύτερος. Αυτό που τους χωρίζει όμως περισσότερο από όλα είναι ότι ο Μιλς διαθέτει ακέραια και χειμαρρώδη όρεξη για ζωή, ενώ ο Σόμερσετ είναι σε στάση αναμονής του τέλους. Μαζί λοιπόν πρέπει να εξιχνιάσουν μια σειρά από δολοφονίες που διαπράττονται με βάση τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Τα εγκλήματά αυτά μοιάζουν με φρικώδη θεόσταλτη απάντηση στον εκτροχιασμό του ανθρώπου και αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δράστης είναι κάποιος ψυχοπαθής που θεωρεί ότι επαναφέρει την κοινωνία στην θεϊκή ισορροπία.

sev3

Όσο η έρευνα εξελίσσεται, τα εγκλήματα συνεχίζονται και ο δολοφόνος διατηρεί με άνεση το πάνω χέρι στο κρυφτό με τους αστυνομικούς. Σταδιακά, αυτοί αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι ο συγκεκριμένος εγκληματίας δεν είναι απλώς παρανοϊκός όπως βολικά είχαν πιστέψει, λειτουργεί βάσει σχεδίου και μάλιστα πολύ καλοφτιαγμένου. Δεν προσπαθεί καν να αναδείξει τη σήψη της κοινωνίας, δεν βάλλει κατά της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Μέσω της εγκληματικής του δραστηριότητας προσπαθεί να αποδείξει ότι ο άνθρωπος είναι ένα ον δομικά ελαττωματικό, έτοιμο πάντα να υποκύψει στις αδυναμίες και με πλήρη αδυναμία συγκρότησης μια ηθικής υπόστασης. Ένα ον που ηττάται στο διηνεκές από την ίδια του τη φύση. Και για να το κάνει, χρησιμοποιεί το κυρίαρχο μέσο το οποίο εφηύραν οι ανθρώπινες κοινωνίες για να κρύψουν τις αδυναμίες των μελών τους: τη θρησκεία και τις επιταγές της.

sev4

Η σκοτεινή και σκεβρωμένη πόλη που περιβάλλει συνεχώς τους ήρωες μοιάζει το ιδανικό τοπίο για τη δράση του δολοφόνου. Οι αστυνομικοί ξαφνικά βρίσκονται σε θέση υπερασπιστή της ανθρώπινης υπόστασης, έχοντας προ πολλού απεκδυθεί τον αρχικό τους ρόλο. Όπως είναι πλήρως φυσικό, αδυνατούν πλήρως να φέρουν εις πέρας αυτό το νέο τους καθήκον, καθώς όσα στοιχεία εκμεταλλεύεται ο «ψυχοπαθής» για να αποδείξει τη θέση του υπάρχουν και μέσα τους. Δίνουν έναν αγώνα με τους εαυτούς τους, με τον εγκληματία που αρχικά καταδιώκουν σε ρόλο καταλύτη της θλιβερής αυτής αντίδρασης.

sev5

Πίσω από τις ενέργειες των ηρώων, που συνθέτουν το πολυσχιδές αφηγηματικό παζλ της ταινίας, βρίσκεται το μεγαλείο του μυαλού του Φίντσερ. Θαρρεί κανείς πως ο Αμερικανός δημιούργησε ένα φιλμ χωρίς ίχνος φωτός, καταφέρνοντας έτσι να αναδείξει την τραγικότητα των καταδικασμένων σε αποτυχία ηρώων του. Και η κάθαρση; Η απάντηση του Φίντσερ είναι σαφής. Κάθαρση δεν υπάρχει, ο άνθρωπος δεν μπορεί να την κερδίσει και ο θεατής δεν δικαιούται να την προσμένει.

Όσο οδηγούμαστε προς το φινάλε, το οποίο αποτελεί ένα έμβλημα για την παγκόσμια κινηματογραφική ιστορία, οι πρωταγωνιστές μοιάζουν να χάνουν όλο και περισσότερο τον προσανατολισμό τους. Η νοσηρή σύλληψη του δολοφόνου τους έχει ήδη υπερβεί και έχουν καταστεί έρμαια του σχεδίου του, το οποίο είναι ανίκητο, επειδή αντλεί την έμπνευση και εκτέλεση του από το έρεβος της ανθρώπινης ψυχής. Η απόλυτη αδυναμία του ανθρώπου μοιάζει τόσο σίγουρη όσο το αποτέλεσμα μιας μαθηματικής πράξης, την οποία ο δολοφόνος έχει υπολογίσει με απόλυτη ακρίβεια.

sev6

Το Se7en δεν είναι απλώς το δυνατότερο θρίλερ που είδαμε στις αίθουσες τα τελευταία πολλά χρόνια. Είναι από εκείνες τις ταινίες που υπερβαίνουν το είδους τους και υψώνονται στο πάνθεον της κινηματογραφικής δημιουργίας. Μέσα στην ατμόσφαιρα του Φίντσερ είναι αδύνατο να βρεθεί έστω και ένα ψεγάδι και το αποτέλεσμά που προκύπτει είναι καθηλωτικό. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια αφόρητα άψογη ταινία η οποία κρύβει μέσα της έναν τόσο άρτια θεμελιωμένο πεσιμισμό που καταλήγει ακαταμάχητος. Το Se7en είναι τελικά ένας αδιαπραγμάτευτος λόγος να αγαπήσει κανείς τον ίδιο τον κινηματογράφο και ο σκηνοθέτης του ένας ακαταπόνητος εργάτης της 7ης τέχνης που εκμεταλλεύεται στο έπακρο όλες τις δυνατότητες του μέσου, αρνούμενος παράλληλα να χαϊδέψει τις ψυχές των θεατών του. Ένας αληθινός υπηρέτης της κινηματογραφικής ειλικρίνειας. 




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑