Σκηνοθεσία: Σι-Τσινγκ Τσου
Διάρκεια: 108′
Ελληνικός τίτλος: “Το Αριστερό μου Χέρι”
Στην εναρκτήρια σεκάνς του Left-Handed Girl, η μικρή πρωταγωνίστρια παρατηρεί κατάπληκτη την πρωτεύουσα της Ταϊβάν μέσα από ένα καλειδοσκόπιο. Κάπου ανάμεσα στις αχανείς λεωφόρους, τους ουρανοξύστες, τις λαϊκές αγορές και τις νέον επιγραφές, σε αυτόν το σύμπαν των πολλαπλών αντιφατικών μηνυμάτων, βρίσκεται το καινούριο της σπίτι. Μαζί με την αδερφή της, Ι-Αν, και τη μητέρα της, Σου-Φεν, η Ι-Τζινγκ μετακομίζει στην Ταϊπέι και αυτός ο μαγικός, όπως της φαίνεται εκ πρώτης όψεως, λαβύρινθος, είναι ο νέος της κόσμος.
Η δημιουργός της ταινίας, Σι-Τσινγκ Τσου, καταγράφει με το iPhone της μια μεγαλούπολη όπου η βοή στους δρόμους σχεδόν επιβάλει την ανωνυμία. «Όλοι στην Ταϊπέι αλλάζουν το όνομά τους», θα πει σε κάποια στιγμή μια παλιά γνωστή της Ι-Αν σε ένα τυχαίο συναπάντημα. Είναι μια πόλη που επιβάλει τον ρυθμό της και αυτός είναι ο ρυθμός της νυκτόβιας βιοπάλης, φρενήρης, θορυβώδης, εξαντλητικός. Τα πάντα, βέβαια, φιλτράρονται μέσα από τα παιδικά μάτια της Ι-Τζινγκ. Οι πατριαρχικές επιταγές που κρατούν δέσμια τη ζωή της μητέρας της, σαν να αποπληρώνει αιωνίως ένα χρέος απέναντι στον απόντα και προσφάτως ασθενή πατέρα της αδερφής της, είναι δυσερμήνευτες για τη μικρή. Οι προλήψεις που διατηρούν τη θέση τους στην ενήλικη πραγματικότητα φαντάζουν στον παιδικό νου σαν θεόσταλτες απαγορεύσεις και νουθεσίες. Η ζωηρή νυχτερινή αγορά της πόλης μοιάζει για την Ι-Τζινγκ κάτι σαν τρενάκι ενός αλλόκοτου λούνα παρκ.
Όταν, λοιπόν, ο βλοσυρός παππούς της, με όλη την εξουσία που του προσδίδει το φύλο και η ηλικία του, την ενημερώνει ότι το αριστερό χέρι είναι του διαβόλου και θα πρέπει να πάψει να το χρησιμοποιεί, το μπερδεμένο κορίτσι θεωρεί πως αν το χρησιμοποιήσει για κατακριτέες ενέργειες, θα φταίει μάλλον ο διάβολος, όχι η ίδια. Έτσι, εγκαινιάζει ένα ρεσιτάλ σπαρταριστών μικροκλοπών, το οποίο όμως διακόπτεται απότομα όταν μια ασήμαντη ενέργεια που κάνει με το αριστερό χέρι οδηγεί, μετά από απίθανες συμπτώσεις, στον θάνατο ενός αγαπημένου κατοικιδίου. Δέσμια της δεισιδαιμονίας, η Ι-Τζινγκ βιώνει την καταπίεση της ταυτότητας της σαν μια πρόωρη και σημαντική στάση στον δρόμο προς την ενηλικίωση. Ο φόβος και η ντροπή εισχωρεί καταλυτικά στην ψυχή της, προετοιμάζοντας το έδαφος για όλες τις νόρμες που θα επιχειρήσουν να καθορίσουν τη ζωή της. Έτσι, η προκατάληψη γίνεται η πύλη από την οποία θα περάσει ο κομφορμισμός, η υπακοή σε παράλογους άγραφους κανόνες και μια ζωή γεμάτη καταπίεση. Η αποδέσμευσή της από τη συγκεκριμένη συνθήκη καθίσταται έτσι ένας αγώνας υπέρ της μελλοντικής της ελευθερίας, μια πράξη αντίστασης απέναντι σε έναν καθημερινό, συχνά υπόρρητο, καταναγκασμό.
Η δημιουργός προσεγγίζει τη διαγενεακή δυσφορία των τριών κεντρικών ηρωίδων με ευθύτητα, μοιράζοντας τον χρόνο ανάμεσα τους. Η εκρηκτική φύση της Ι-Αν, που επικρίνει την πειθήνια και υποχωρητική στάση της μητέρας της, εντείνει τη συγκρουσιακή συνθήκη στο μικρό σπίτι της οικογένειας. Εν τέλει, όμως, οι δύο γυναίκες, μέσα από τη σκληρή ενήλικη πραγματικότητά τους, βρίσκουν τον τρόπο να σταθούν ως στυλοβάτες στην περίπλοκη ενηλικίωση της Ι-Τζινγκ, που ξεκινάει σε έναν άγνωστο τόπο και δρασκελίζει ανάμεσα σε μια σειρά ανεξήγητες συμπεριφορές των μεγάλων.
Η Σι-Τσινγκ Τσου έχει συνδέσει το όνομα της με αυτό του Σον Μπέικερ. Έχει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της οπτικής ταυτότητας των ταινιών του, καθώς έχει βρεθεί κατά καιρούς στο πλευρό του αγαπημένου Αμερικανού δημιουργού σε διάφορα πόστα. Έχει υπάρξει συν-δημιουργός (Take Out), παραγωγός σε όλες τις ταινίες του πλην του Ανόρα, οπερατρίς και υπεύθυνη για τα κοστούμια σε αρκετές από αυτές! Η συγγένεια, λοιπόν, του Left-Handed Girl με τους αφηγηματικούς τρόπους του Μπέικερ είναι κάτι παραπάνω από αναμενόμενη, πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που αυτός αναλαμβάνει χρέη παραγωγού, μοντέρ και συν-σεναριογράφου στην ταινία.
Έτσι, λοιπόν, η γλυκύτατη εξάχρονη Νίνα Γιε κλέβει κάθε σκηνή του έργου και προσδίδει μια σχεδόν υπερβατική νότα στον νατουραλισμό της ταινίας, ενώ οι δραματικές καταστάσεις εναλλάσσονται με τις ευφορικές, στο πλαίσιο μιας αφήγησης που αγκαλιάζει την τραγικωμωδία της καθημερινής ζωής. Οι τεταμένες στιγμές επανέρχονται διαρκώς απαγορεύοντας στις ηρωίδες να απολαύσουν λίγη ησυχία, ενώ πάνω που το σενάριο δείχνει να χάνει την ακρίβεια της εστίασης του και να απλώνεται ανισομερώς σε διάφορες θεματικές, το φιλμ οδηγείται σε ένα καταπληκτικό φινάλε που επαναφέρει τα πάντα στις ράγες. Πρόκειται για μια αλέγρα κινηματογραφική περιπλάνηση στην Ταϊπέι, γεμάτη ενέργεια και κατανόηση για τους χαρακτήρες της.
