Il Postino

Σκηνοθεσία: Μάικλ Ράντφορντ

Παίζουν: Μάσιμο Τροΐζι, Φιλίπ Νουαρέ, Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα

Διάρκεια: 108′

Έτος παραγωγής: 1994

Ο έρωτας και η ποίηση, στο σύμπαν του Il Postino (1994), δεν μπορούν να ζήσουν ούτε για μια στιγμή χώρια. Συνιστούν μια αδιαίρετη ενότητα, δρουν αλληλοσυμπληρωματικά και αλληλέγγυα. Ο έρωτας βασίζεται στην ποίηση για να εξωτερικεύσει τις πυρηνικές του σχάσεις. Έχει ανάγκη από εκείνη τη μαγική μεταμόρφωση των λέξεων, όταν εκείνες αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από τα λογικά μέτρα και σταθμά. Ο έρωτας, στη σαρωτική κι αδιαπραγμάτευτη μορφή του, δεν μπορεί να αναπνεύσει μέσα από κοινά και συνήθη λόγια. Έχει ανάγκη από το ακανόνιστο κάλλος της ποίησης, από την απροσανατόλιστη κατεύθυνσή της.

Αντιστοίχως, η ποίηση ζει και θεριεύει κατεξοχήν και πρωτίστως σε κλίμα και ατμόσφαιρα ενός amour fou. Όχι με την έννοια της καλογυαλισμένης αψάδας του Ρομαντισμού (είτε με κεφαλαίο είτε με μικρό «ρ»), αλλά ως σπόρος που φύεται μόνο σε ιδιαίτερες συνθήκες που ξεπερνούν τα προφανή. Επί της ουσίας, στο Il Postino, είναι μάλλον αδιευκρίνιστο αν ο βασικός χαρακτήρας ερωτεύεται παράφορα επειδή φωλιάζει μέσα του ένας ποιητής που ψάχνει τον τρόπο και τη δίοδο να εξωτερικευτεί ή αν καταφεύγει στην ποίηση γιατί είναι το μόνο πρόσφορο μέσο για να μην καεί από τον έρωτα που βράζει μέσα του. Μικρή σημασία έχει, ούτως ή άλλως, καθότι πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Η αδιανόητη επιτυχία της ταινίας του Άγγλου σκηνοθέτη Μάικλ Ράντφορντ (που είχε, κατά τα άλλα, μια χλιαρή και νερόβραστη καριέρα), η οποία βρέθηκε, σχεδόν από το πουθενά, να συγκεντρώνει 5 οσκαρικές υποψηφιότητες, μεταξύ των οποίων και στην κατηγορία της Καλύτερης Ταινίας, οφείλεται σε ένα συγκερασμό συγκυριών και αρετών. Αν υιοθετήσει κανείς την πιο πραγματιστική εκδοχή, το απίστευτο σουξέ του Il Postino, που έχει αιωνίως καπαρωμένη μια περίοπτη θέση στη λίστα με τις πιο δημοφιλείς ταινίες των 90s, μπορεί να αποδοθεί στα εξής δύο γεγονότα.

Πρώτον, στον τραγικό θάνατο του 41χρονου πρωταγωνιστή Μάσιμο Τροΐζι, λίγο μετά το πέρας των γυρισμάτων και προτού η ταινία προβληθεί στους κινηματογράφους. Ο χρόνια καρδιοπαθής Τροΐζι είχε αναβάλει μια προγραμματισμένη εγχείρηση, προκειμένου να αφοσιωθεί στον ρόλο του, και αυτή του η απόφαση έμελλε να αποβεί μοιραία. Κατά τρόπο σπαρακτικό, λοιπόν, η κινηματογραφική φιγούρα του ταχυδρόμου κι η αληθινή περσόνα του ηθοποιού σμιλεύτηκαν με τρόπο σχεδόν υπερβατικό.

Αναπόφευκτα, κάθε βλέμμα του Τροΐζι, όταν ατενίζει σιωπηλά το τοπίο και φλέγεται από πύρινες λέξεις και τρεμάμενα αισθήματα, μοιάζει να αγναντεύει μια αναπόδραστη τραγική μοίρα που είναι προ των πυλών. Δεύτερος καταλύτης που συνέβαλε στην εκτόξευση της ταινίας, πέρα από αυτή την τραγική ένεση χειροπιαστής ποίησης, υπήρξε το επιθετικότατο μάρκετινγκ και η λυσσαλέα προώθησή της από τον –πλέον διαβόητο, τότε στέκονταν όλοι σούζα απέναντί του- παραγωγό Χάρβεϊ Γουάινστιν.

Παρόλα αυτά, είναι πέρα για πέρα κυνικό και άδικο να ερμηνευτεί τόσο ωμά το κύμα αγάπης που έχει διαχρονικά εισπράξει το Il Postino, το οποίο, παρά την απλοϊκή ιστορία -τρόπον τινά, σε αντιστοιχία με τον κεντρικό του ήρωα- που ξεδιπλώνει, είναι εξοπλισμένο με την αφοπλιστική γοητεία μιας αφτιασίδωτης ειλικρίνειας. Η ποίηση του Il Postino, όπως κι αν επιλέγει να εκφραστεί, δεν είναι ποτέ απρόσιτη, επιτηδευμένη, υπόθεση λίγων και εκλεκτών, προϊόν μιας συναισθηματικής απιθανότητας.

Ο δίαυλος επικοινωνίας κι ο άρρηκτος δεσμός φιλίας ανάμεσα σε έναν εξόριστο διάσημο ποιητή κι έναν αμόρφωτο Σικελό ψαρά, που αναλαμβάνει χρέη κομιστή της αλληλογραφίας του εκλεκτού φιλοξενούμενου, προκύπτει τόσο αβίαστα και τρυφερά, που ξεπερνά το προφανές επίπεδο ανάγνωσης που πιστοποιεί ότι η ποίηση μπορεί να κρύβεται μέσα στο καθετί και στον καθένα από εμάς.

Τα πανέμορφα λόγια του Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα κι αντίστιξη τους με το άγριο κι εκθαμβωτικό ιταλικό τοπίο, η λυγερή ομορφιά της Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα ως απάντηση σε μια ντροπαλή ανδρική ψυχή που θέλει ολόψυχα να δοθεί σε κάτι απροσπέλαστα όμορφο, αποτυπώνουν ατόφια κι αυθόρμητα μια πανανθρώπινη εμπειρία. Όταν ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο και γευστικό, ό,τι κι αν είναι αυτό, και δεν θέλεις με τίποτα να χορτάσεις.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑