Some Dance Scenes to Remember… Part 2

Κανόνας πρώτος: ΟΧΙ αμιγώς χορευτικές ταινίες, όπως πχ το «Grease».

Κανόνας δέυτερος: ΟΧΙ ταινίες που βρίθουν από χορευτικές σκηνές, όπως πχ το «Underground».

Κανόνας τρίτος: ΟΧΙ υπέρμετρα διασημες σκηνές χορού, όπως πχ το τανγκό του Αλ Πατσίνο στο (remake του) «Scent of a woman».

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας ξεκινά με Τζιμ Τζάρμους και το «Down by Law» («Στην παγίδα του Νόμου») του 1986 και πιο συγκεκριμένα, με μία έξοχη σκηνή που συμπυκνώνει σε δυομιση περίπου λεπτά πολλά από τα δομικά στοιχεία της ταινίας. Ο Τομ Γουέιτς και ο Γκόρντον Λιούρι διάγουν βίους παράλληλους, βαλτώνουν ο ένας μέσα στη μιζέρια του άλλου, καταλήγουν στη φυλακή σχεδόν νομοτελειακά. Επί της ουσίας, αποτελούν αντανακλάσεις του ίδιου ειδώλου, όπως διαφαίνεται και από τα σχεδόν πανομοιότυπα ονόματά τους (Τζακ και Ζακ). Η μόνη τους σωτηρία επαφίεται στην εμφάνιση ενός από μηχανής θεού, μίας αρσενικής νεράιδας του παραμυθιού, μίας κωμικής φιγούρας με κάκιστα αγγλικά και μονίμως σηκωμένες τις τρίχες της κεφαλής. Ο Ρομπέρτο Μπενίνι λοιπόν, τους ενώνει με τρόπο μαγικό, επαναδιατυπώνει όλους τους κώδικες επικοινωνίας ξεκινώντας από τους γλωσσικούς και πιστοποιεί τη μετάβαση στον κόσμο του παραμυθιού με έναν ινδιάνικο πολεμικό χορό. Έχοντας ζωγραφίσει ένα παράθυρο στον τοίχο της φυλακής προοικονομεί την «εκτός παραγματικότητας φυγή», η οποία επικυρώνεται από την «εκτός κάδρου» απόδραση. Σε ένα κόσμο πλέον μαγικό, το πώς και το γιατί μοιάζουν απελπιστικά αδιάφορα.

 

Προχωράμε ακάθεκτοι και περνάμε σε κάτι πιο εγχώριο. Το 1979, ο Νίκος Νικολαϊδης δηλώνει πως «τα κουρέλια τραγουδούν ακόμη». Απ’ ότι αποδεικνύουν ο Κωνσταντίνος Τζούμας και ο Χρήστος Βαλαβανίδης, τα κουρέλια πέρα από το ότι τραγουδούν, χορεύουν κιόλας. Υπό τους ήχους του τραγουδιού «Just Friends» της μπάντας Ray Conniff and the Singers, από το άλμπουμ «Love Affair» του 1965.

Δυστυχώς βέβαια, το πράγμα κάπου χάλασε και ο Κωνσταντίνος Τζούμας εξηγεί στον Άλκη Παναγιωτίδη πότε ακριβώς συνέβη αυτό. Ακούστε κι εσείς για να μάθετε…




5 Responses to Some Dance Scenes to Remember… Part 2

  1. cuckoo says:

    Προσωπικά πάντα έβρισκα το χορό σα μορφή έκφρασης μια απλη υπερβολή. Ωστόσο παραδέχομαι ότι μια σκηνή από μια άλλη ταινία του Jarmush, το permanent vacations, με σημάδεψε.
    http://youtu.be/gH203JWfAy0

    Θα παραδεχτώ επίσης ότι έχω ξεκλέψει κάποιες φιγούρες απ την εν λόγω σκηνη. Στο δωμάτιο μου πάντα…

    • ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ says:

      Εξαιρετική σκηνή, θα μπει στο επόμενο part του αφιερώματος, το οποίο βρίσκεται ήδη στα σκαριά.

  2. Θησεας says:

    Θα χαρακτήριζα εγκληματικη την παράλειψη μιας σκηνής χορού η οποία συγκαταλέγεται, κατά την άποψή μου, στις καλύτερες όλων των εποχών.

    http://www.youtube.com/watch?v=kr7djGY1fhA

    • ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ says:

      Οι επιθυμίες σας διαταγές μας…όπως συνέβη με την σκηνή από το Permanent Vacation, κι αυτή η σκηνή θα είναι σύντομα κοντά μας…δεν τελειώσαμε με τα 5, έχει δρόμο ακόμη…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑