The Limey

Πρώτη ταινία του θεματικού κύκλου «Ένα πιάτο που σερβίρεται κρύο» των προβολών του cinedogs.gr στο «Οξυγόνο»

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ

Παίζουν: Τέρενς Σταμπ, Πίτερ Φόντα, Λουίς Γκούσμαν

Διάρκεια: 90’

Μεταφρασμένος τίτλος: «Ο Εγγλέζος»

Ο Ντέιβ Γουίλσον βγαίνει από τις φυλακές του Λονδίνου και ταξιδεύει στις ΗΠΑ, έχοντας ένα και μόνο σκοπό, ένα και μόνο λόγο ύπαρξης. Να εντοπίσει τους δολοφόνους της κόρης του και να πάρει την εκδίκηση που αρμόζει. Είναι ο «Εγγλέζος» και θα κάνει όλους τους ένοχους να πληρώσουν. Είναι άραγε το πεπρωμένο του ή απλώς ένας τρόπος να καθυστερήσει το αναπόφευκτο; Στο αυλακωμένο πρόσωπο του έξοχου Τέρενς Σταμπ αποτυπώνονται η οδύνη του χρόνου που έχει περάσει ανεπιστρεπτί και η μελαγχολία των αναμνήσεων που δεν λένε να εξαφανιστούν. Στο αταλάντευτο βλέμμα του, η ήρεμη προσήλωση στην εκδίκηση. Η βαριά αγγλική του προφορά καταπίνει πυροβολισμούς και κραυγές. Είναι σκληρός, είναι αφόρητα αυθεντικός, πάνω απ’ όλα όμως, είναι απέραντα μόνος και δυσβάσταχτα ντεμοντέ. Έχει για πρωινό όλους τους σημερινούς action heroes, είναι όμως ανίσχυρος μπροστά στην επικείμενη μοναξιά του.

Στην έβδομη και μάλλον καλύτερη, μετά το ντεμπούτο του «Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες», ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ, η εκδίκηση είναι απλώς το πρώτο στρώμα ανάγνωσης. Με flashback σφήνες από την ταινία «Poor Cow» (το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Κεν Λόουτς, το 1967!), όπου πρωταγωνιστεί ο τριαντάρης τότε Τέρενς Σταμπ, ο Σόντερμπεργκ μας βάζει στο αληθινό νόημα. Η πραγματική μάχη είναι αυτή που έχει ήδη χαθεί απέναντι στην έλευση του χρόνου που δεν δείχνει το παραμικρό έλεος. Το πραγματικά βαρύ τίμημα είναι αυτό της αναγκαστικής απόσυρσης. Η τελική μονομαχία για την οποία προετοιμαζόμαστε από την πρώτη κιόλας στιγμή όντως θα συμβεί, είναι εξάλλου αναπόφευκτο. Θα υπάρξει νικητής, χωρίς βέβαια να υπάρξει ακριβώς νίκη. Πεδίο μάχης η Καλιφόρνια, με ένα ήλιο κάπως βρώμικο και θολό, με την αρχιτεκτονική και τη «γεωγραφία» της ταινίας να αποπνέουν μία αίσθηση κούφιου και επιφανειακού. Ο Σόντερμπεργκ σαρκάζει την κουλτούρα του φαίνεσθαι και της βιτρίνας. Τα τελευταία χρόνια πάντως, αρέσκεται να παιχνιδίζει με τους κώδικες αυτής της κουλτούρας παρά να τους υπονομεύει. Αυτό είναι όμως μία άλλη ιστορία.

Άμεση επιστροφή στον «Εγγλέζο», όπου ο Σόντερμπεργκ χτίζει ανεπαίσθητα μία υπόγεια ιστορία ταύτισης. Ο φορέας της εκδίκησης και ο υποβαλλόμενος σε αυτήν όσο περνά η ώρα συγκλίνουν. Δεν θα εξισωθούν απόλυτα, αλλά δεν θα αποτελέσουν και το πρότυπο των ορκισμένων εχθρών. Έχουν βγει από το ίδιο καλούπι. Είναι φτιαγμένοι από την ίδια πάστα ανθρώπου. Έχουν σχεδόν όμοιες καταβολές, ρίζες και μνήμες. Το κυριότερο όμως κοινό τους σημείο είναι άλλο. Έχουν αμφότεροι ξεπεραστεί οριστικά και αμετάκλητα. Οι τρόποι, οι κώδικες, οι αξίες, οι μέθοδοι, το στιλ, οτιδήποτε τέλος πάντων τους ορίζει, όλα ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Όποιος και να επικρατήσει, η ετυμηγορία του χρόνου είναι αμείλικτη. Στο φινάλε, δεν θα δούμε έναν ήρωα που βρίσκει τη λύτρωση και φεύγει ατσαλάκωτος. Θα δούμε έναν αντί-ήρωα που κάνει απλώς αυτό που πρέπει, που κλείνει τον κύκλο που έχει ανοίξει πολύ καιρό πριν και μετά χάνεται για πάντα.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Και μία όμορφη σκηνή από το «Poor Cow»…




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Τα "Παράσιτα" του Μπονγκ Τζουν-χο βγαίνουν στις αίθουσες και εμείς θέλουμε να μάθουμε. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας Χρυσός Φοίνικας την τελευταίας 5ετίας;
  • FB Cinedogs

  • Latest