Doubt

Σινεφίλ Τετάρτες – Μάρτιος 2014

Αφιέρωμα στον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν

Τετάρτη 12/03: Doubt – Αμφιβολία (2008), του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ

Certainty is an emotion, not a fact.”

Όσα χρειάζεται να αναλογιστούμε, θα τα αναλογιστούμε ευθύς εξαρχής. Θα μας δοθεί μόνο το αδρό περίγραμμα, δεν είναι αναγκαίες οι λεπτομέρειες. Θα μπούμε άμεσα στο κλίμα και θα αρχίσουμε να διατυπώνουμε τα ίδια ερωτήματα με τους πρωταγωνιστές της ταινίας. Δεν θα βρεθούμε ποτέ σε σχέση ισχύος απέναντί τους. Μπορούμε μονάχα να υποψιαστούμε, να αναρωτηθούμε και να σπαζοκεφαλιάσουμε. Διότι σαφείς απαντήσεις δεν υπάρχουν και ούτε πρόκειται να υπάρξουν. Η αλήθεια δεν είναι παρά ένα ψηφιδωτό από ενδείξεις και στοιχεία, χωρίς την παραμικρή βεβαιότητα. Τα πάντα είναι ανοιχτά και τα πάντα έχουν παραπάνω από μία αποχρώσεις. Στο κέντρο των πάντων, η αμφιβολία ως κινητήριος δύναμη. Ως μία τάση έμφυτη και παρούσα στα πάντα. Ως το αντίβαρο της πίστης, καθότι η μία προϋποθέτει την ύπαρξη της άλλης. Όταν μας κυριεύει όμως η αμφιβολία, ποιος είναι ο σωστός δρόμος; Η αδράνεια και η απόσταση ή το ρίσκο και η πράξη; Η αμφιβολία κυριεύει το μυαλό και δεν το αφήνει να ησυχάσει.

Ο Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ μεταφέρει το δικό του θεατρικό έργο «Doubt: A Parable» στον κινηματογράφο και δεν λαθεύει. Χωρίς να απαρνείται τις θεατρικές του καταβολές, το «Doubt» τις αξιοποιεί, τις χρησιμοποιεί, αλλά δεν αφήνεται να πνιγεί μέσα σε αυτές. Από τη μια, κλειστοί χώροι (γραφεία, στενές αυλές, διάδρομοι και σκάλες) και ισχυρά διαλογικά σκέλη που φέρνουν συνεχείς συγκρούσεις. Από την άλλη, μία κάμερα που δεν είναι διακοσμητική, αλλά κινείται στοχευμένα στον χώρο. Μαζί με τον χρωματισμό των πλάνων, αποτυπώνει τους συσχετισμούς δυνάμεων, καθορίζει την έμφαση, αποδίδει τις αλλαγές στην ψυχική διάθεση και φωνάζει τις εσωτερικές σκέψεις των ηρώων. Η σκηνή όπου οι 3 βασικοί ήρωες βρίσκονται στον ίδιο χώρο, τα λέει όλα. Κάθε λεπτομέρεια έχει τη σημασία της. Από το πώς και πού κάθονται, από το πώς και ποιον χτυπάει το φως, από το πώς και γιατί σιωπούν ή μιλούν.

Μισόλογα, υπόνοιες, βάσιμες και αβάσιμες υποψίες, δεύτερες σκέψεις, υποκειμενικές ματιές και πάνω από όλα μία συνεχής πάλη. Ανάμεσα στην ηθική και την αμαρτία, τη βεβαιότητα και τον δισταγμό, τη συντήρηση και την προοδευτικότητα, την ιεραρχία και την αντίδραση. Το «Doubt» είναι όμως, ίσως περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, μία ταινία ερμηνειών. Η Μέριλ Στριπ, η Έιμι Άνταμς, η Βαϊόλα Ντέιβις είναι όλες εξαίρετες, στον πυρήνα όμως συναντούμε τον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν. Γύρω από αυτόν περιστρέφονται τα πάντα, αυτός δρομολογεί τις εξελίξεις. Δείχνει αθώος και αδικημένος, αλλά ταυτόχρονα μοιάζει ένοχος και φοβισμένος. Είναι ένας αθώος αμνός, ενώ κάλλιστα μπορεί να αποδειχθεί και λύκος με γαμψά νύχια…




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑