A Touch of Sin

Σκηνοθεσία: Ζία Ζάνγκ Κε

Παίζουν: Ζάο Τάο, Ζιάνγκ Γου, Γουάνγκ Μπάοκιανγκ, Λούο Λανσάν

Διάρκεια: 133’

Μεταφρασμένος τίτλος: “Αίσθηση αμαρτίας”

Τέσσερις άνθρωποι, με πολύ καλούς λόγους να νιώθουν ασφυκτικά πιεσμένοι. Τέσσερις άνθρωποι που θα οδηγηθούν σε ένα ντελιριακό ξέσπασμα βίας και οργής. Τέσσερις αιματοβαμμένες ιστορίες εκδίκησης. Διασκορπισμένες στις τέσσερις γωνιές του ορίζοντα της αχανούς κινεζικής επικράτειας. Ο Κινέζος σκηνοθέτης Ζία Ζάνγκ Κε, με το βραβείο σεναρίου στις αποσκευές του από το τελευταίο φεστιβάλ των Καννών, στήνει ένα στιλιζαρισμένο και γκροτέσκο σκηνικό στην απέραντη κινεζική ενδοχώρα. Ένα γουέστερν α λα κινεζικά που λειτουργεί ως εσωτερική ακτινογραφία μίας χώρας που μεγαλώνει συνεχώς, καταπίνοντας αχόρταγα τους ανθρώπους της. Το σύγχρονο οικονομικό «θαύμα» βασίζεται σε πολλούς άξονες, μερικοί εκ των οποίων είναι εξαιρετικά απλοί. Οι άνθρωποι είναι έννοιες αναλώσιμες. Τα αιτήματά τους για σεβασμό, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια δεν λαμβάνονται υπόψη από μία κοινωνική μηχανική που στοχεύει υπεράνω όλων στην ανάπτυξη. Η πρώτη σκηνή θα μας πει εξαρχής όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε. Η βία δεν είναι πλέον ούτε δίκαιη ούτε άδικη. Δεν είναι καν μία μάταιη προσπάθεια επιβίωσης ή λύτρωσης. Είναι αυτό που αναπόφευκτα ορίζει τα πάντα. Είναι κάτι παραπάνω από τον κανόνα του παιχνιδιού. Είναι το ίδιο το παιχνίδι.

Ο φακός του Ζάνγκ Κε αιχμαλωτίζει μία κινεζική επαρχία βουτηγμένη στη μεγαλοπρέπεια και τη γαλήνη. Το τοπίο είναι αγνό, το τοπίο είναι καθαρό. Το τοπίο είναι αθώο και κινδυνεύει μονάχα από μία μόλυνση. Από τους ανθρώπους, τη μικροπρέπεια και τα ποταπά τους κίνητρα. Όλοι οι ήρωες του Ζάνγκ Κε κουβαλούν, έστω και χωρίς να ευθύνονται απόλυτα οι ίδιοι, έστω και αν έχουν πολλά ελαφρυντικά, το ίδιο σκοτεινό στίγμα. Έχουν μία «αίσθηση αμαρτίας» μέσα τους, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος. Μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι μας λοιπόν κι ακόμη παραπέρα, ξανοίγεται μία ατελείωτη no man’s land που φιλοξενεί στο εσωτερικό της κάθε καρυδιάς καρύδι. Κάθε απελπισμένο φτωχοδιάβολο που θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Κάθε σαδιστή εκμεταλλευτή που αξίζει την τιμωρία του. Κάθε θύμα και θύτη, κάθε εκδικητή και εγκληματία. Όλοι μπλεγμένοι σε ένα φαύλο κύκλο που επιστρέφει στο σημείο εκκίνησης. Μία κοινωνία που ταΐζει με τεράστιες ποσότητες βίας τα μέλη της, τα οποία με τη σειρά τους εύλογα δεν μπορούν να ελέγξουν το πού θα αμολήσουν όλα όσα έχουν καταπιεί. Ο Ζάνγκ Κε πατάει με το ένα πόδι στην παράδοση του αμερικάνικου γουέστερν και με το άλλο στην κινεζική παράδοση αιώνων που θαρρείς πως υπήρχε από πάντα και θα υπάρχει για πάντα. Ολίγον από Ταραντίνο, ολίγον από Πέκινπα, ολίγον από Σέρτζιο Λεόνε, αλλά όλα αυτά τα ολίγα παράλληλα με την ασιατική κληρονομιά των πολεμικών τεχνών, τις κινεζικές όπερες και τους κώδικες της Άπω Ανατολής.

Κάθε σπονδυλωτή ιστορία με (φαινομενικά) ξέχωρα σκέλη κινδυνεύει από τις παγίδες της ανισοκατανομής και της ανισορροπίας και η ταινία του Ζάνγκ Κε δεν δείχνει να μένει αλώβητη. Αρχικά, η κατανομή ισχύος, τόσο αισθητικά όσο και άποψη χαρακτηρολογίας, μοιάζει ελαφρά άγαρμπη. Επιπλέον, σε πολλές στιγμές η ταινία πάσχει από έλλειψη εσωτερικού ρυθμού. Αυτή ακριβώς η αδυναμία εύρεσης ενός τέμπο που θα χτυπά απειλητικά και πένθιμα από την αρχή ως το τέλος, ίσως να είναι και ο λόγος που ο Ζάνγκ Κε καταφεύγει σε εκρήξεις, τόσο στην πλοκή της ιστορίας όσο και στην ένταση του ύφους του. Παρόλο όμως που το σταθερό βήμα λείπει και η απουσία του είναι φανερή, αυτό που μένει ζωντανό και πάντα σε ικανοποιητικά επίπεδα, είναι το ενδιαφέρον μας. Μέσα από την επαρκή αλληγορία και τη στιβαρή δράση. Μέσα από την μίξη δανείων, αναφορών και παραπομπών που φανερώνει όραμα και έμπνευση.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑