Reviews THE TRIP

21 Απριλίου 2011 |

0

THE TRIP

Σκηνοθεσία: Μάικλ Γουιντερμπότομ

Παίζουν: Στιβ Κούγκαν, Ρομπ Μπράιντον

Διάρκεια: 107’

Μεταφρασμένος τίτλος: «Το ταξίδι»

Το χιούμορ είναι μία εξαιρετικά λεπτή και ευαίσθητη υπόθεση, ιδιαίτερα στον κινηματογράφο. Δεν συμβαδίζει καταναγκαστικά με την ευφορία, δεν ταυτίζεται με την ανάγκη εκτόνωσης. Δεν εχθρεύεται τη μελαγχολία, ίσα ίσα την  εκλαμβάνει ως το έτερον του ήμισυ. Για το χιούμορ, το μεγαλύτερο βεληνεκές, το πλέον αχανές πεδίο βολής, το πιο ευεπίφορο έδαφος, προσφέρονται απλόχερα στην ιερή λειτουργία του αυτοσαρκασμού. Οι  διαθέτοντες γνήσια και πολυσχιδή κωμική φλέβα ηθοποιοί είναι σε θέση να αντιληφθούν όλα τα παραπάνω και ο Στιβ Κούγκαν είναι σίγουρα ένας εξ αυτών. Ισοπεδωτικά Βρετανός, με αθεράπευτα νοσταλγικό βλέμμα, με φωνή θείο δώρο για την ερμηνευτική του μανιέρα. Ο Στιβ Κούγκαν λοιπόν, συναντά για τρίτη φορά τον Μάικλ Γουιντερμπότομ, με την πρώτη συνεργασία να χρονολογείται το 2002, στο απολαυστικό «24 Hour Party People». Τρία χρόνια αργότερα, ακολούθησε το «Tristram Shandy: Α cock and bull story», όπου προστέθηκε και ο τρίτος της τωρινής παρέας του «The Trip», ο –αυτοανακηρυχθείς τεσσερακοστός έκτος πιο σέξυ άντρας στην Ουαλία– Ρομπ Μπράιντον. Το επιπλέον στοιχείο που συνδέει τις δύο αυτές ταινίες έγκειται στους ρόλους που ερμήνευσαν οι δύο πρωταγωνιστές, οι οποίοι σε αμφότερες τις περιπτώσεις υποδύονται τους εαυτούς τους ή τέλος πάντων δύο δραματοποιημένες εκδοχές αυτών.

Το ταξίδι στο οποίο παραπέμπει ο τίτλος της ταινίας είναι ένα γαστρονομικό οδοιπορικό στη βόρεια Αγγλία, επ’ αφορμής της αποστολής που ανατέθηκε από την εφημερίδα «The Observer» (κυριακάτικη έκδοση της «The Guardian») στον Κούγκαν, ο οποίος καλείται να γευματίσει σε έξι διαφορετικά εστιατόρια και ακολούθως να γράψει κριτική για το καθένα από αυτά. Το αρχικό μάλιστα υλικό για την ταινία, προήλθε από μία τηλεοπτική σειρά έξι επεισοδίων, ένα για κάθε πανδοχείο, για λογαριασμό του BBC 2, το οποίο συνέπτυξε ο Γουιντερμπότομ σε μία κινηματογραφική βερσιόν διάρκειας 107 λεπτών. Επί της ουσίας, πρόκειται για μία άσκηση (σχεδόν) ανεξέλεγκτου αυτοσχεδιασμού πάνω σε ένα στοιχειώδες και προσχηματικό σεναριακό υπόβαθρο. Το «ταξίδι» λοιπόν των δύο φίλων, εύλογα προαλείφεται ως μία διαδρομή γευσιγνωσίας με τελικό σκοπό την, βαθύτερη, αυτογνωσία.

Εν τέλει όμως, η επιθυμητή γαργαλιστική ελαφρότητα προκύπτει από την αναίρεση, την εκ των έσω υπονόμευση αυτής ακριβώς της αποστολής. Πρώτα απ’ όλα, τα εδέσματα έρχονται και παρέρχονται δίχως να τυγχάνουν την οποιαδήποτε προνομιακή μεταχείριση από το φακό υποβαθμίζοντας σε πρώτο στάδιο το δηλωμένο αρχικό σκοπό. Σε δεύτερο επίπεδο, το βαθύτερο νόημα δεν εμφανίζεται ποτέ διότι απλώς δεν υφίσταται, απορρίπτοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, κάθε τέτοιας φύσης αυτοσκοπό. Παράλληλα, οι δύο πρωταγωνιστές μοιάζουν πλήρως απαλλαγμένοι από την αναγκαιότητα να παραγάγουν ποταμούς γέλιων και θέτουν τους δικούς τους ράθυμους ρυθμούς. Οικτίρουν εαυτούς και αλλήλους, αυτό-ψυχαναλύονται, αναμειγνύουν αλήθεια και φαντασία με γνώμονα τη φυσικότητα, η οποία καταλήγει να αποδειχθεί προσιτή και προσβάσιμη. Το αόρατο σκηνοθετικό χέρι παρεμβαίνει ανεπαίσθητα αλλά αποτελεσματικά, κυρίως στο μοντάζ, οικοδομώντας μία υποδόρια και καθ’ όλα αυθεντική μελαγχολία, η οποία επιτείνεται από την ταιριαστή μουσική υπόκρουση δια χειρός Μάικλ Νάιμαν. Ζουμερό επιδόρπιο οι πλείστες σινεφίλ αναφορές και ιδίως οι υπέροχες (για όσους είναι εξοικειωμένοι με το πρωτότυπο) μιμήσεις διάσημων ηθοποιών, όπως οι Μάικλ Κέιν, Χιου Γκραντ, Άντονι Χόπκινς, Αλ Πατσίνο κ.α.

Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τύπος της Θεσσαλονίκης».

Δείτε σχετικά: εδώ.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest