Searching for Sugar Man

Μεταφρασμένος τίτλος: «Ψάχνοντας τον Sugar Man»

Σκηνοθεσία: Μάλικ Μπεντζελούλ

Διάρκεια: 86΄

Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, είναι αλήθεια αυτό που λένε μερικές φορές πως η πραγματικότητα ξεπερνάει ακόμα και την πιο τρελή φαντασία. Δυστυχώς δεν υπάρχει κοινό για τις ταινίες ντοκιμαντέρ, των οποίων ένας από τους στόχους είναι ακριβώς αυτός: να ανακαλύπτουν και να αφηγούνται ιστορίες τόσο απίθανες που δεν μπορείς να τις πιστέψεις. Μια από αυτές τις ιστορίες είναι του Σίξτο Ροντρίγκες.

Ο μεξικανικής καταγωγής Σίξτο Ροντρίγκες (στα ελληνικά «ο έκτος Ροντρίγκες» καθώς ήταν το έκτο παιδί της οικογένειας) γεννήθηκε το 1942 στο Ντιτρόιτ. Στα τέλη της δεκαετίας του 60 έγραφε τα τραγούδια του, έπαιρνε την κιθάρα του κι έπαιζε σε καπνισμένα μπαρ γυρνώντας την πλάτη του στο κοινό, όχι λόγω τουπέ (ένας άγνωστος τροβαδούρος ήταν), αλλά λόγω της εσωστρέφειάς του. Όταν τον ανακάλυψαν οι μουσικοί παραγωγοί σε ένα από αυτά τα μπαρ, ήταν βέβαιοι πως χτύπησαν φλέβα χρυσού. Οι μελαγχολικές μελωδίες και οι ευαίσθητοι στίχοι βγαλμένοι από τις κακουχίες της ζωής, οι οποίοι ταίριαζαν άψογα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής, θεωρούσαν πως θα ξεπερνούσαν σε επιτυχία, αλλά και σε ποιότητα ακόμα και τον Μπομπ Ντίλαν.

Έβγαλε δύο δίσκους, έναν το 1970 και έναν το 1971. Και οι δύο πήγαν άπατοι. Παίχτηκαν περιστασιακά σε μερικούς σταθμούς, αλλά δεν ακούστηκαν. Το όνομά του δεν μαθεύτηκε και τα νούμερα των πωλήσεων ήταν κάτι περισσότερο από αποκαρδιωτικά. Ο Ροντρίγκες απτόητος συνέχισε να παίζει μερικά χρόνια ακόμα, έδωσε και κάνα δυο συναυλίες, αλλά σύντομα αντιλαμβανόμενος πως δεν μπορούσε να βιοποριστεί από τη μουσική, άρχισε να δουλεύει στις οικοδομές, έκανε οικογένεια και η ζωή κύλησε.

Μέχρι τη δεκαετία του 90 όταν ένας τύπος από τη… Νότια Αφρική βάλθηκε να τον ψάχνει. Ο λόγος ήταν ότι τα τραγούδια του Ροντρίγκες ήταν κάτι παραπάνω από δημοφιλή στη χώρα από τη δεκαετία του 70 και σε μορφή κασέτας ή δίσκου δεν έλειπαν από καμία δισκοθήκη. Μάλιστα έφτασαν να αποτελούν μέχρι και σύμβολο κατά του Απαρτχάιντ, ενώ οι περισσότεροι νοτιοαφρικανοί γνώριζαν τους στίχους απ’ έξω και ανακατωτά. Το πώς έφτασε ο πρώτος δίσκος του Ροντρίγκες εκεί αποτελεί ένα μυστήριο. Ο μύθος λέει ότι τον έφερε μια τουρίστρια και μετά από αυτόν τον δίσκο βγήκαν όλες οι αντιγραφές. Όπως και να έχει, καθώς τα σύνορα ήταν κλειστά και ενημέρωση δεν υπήρχε, κυκλοφορούσαν διάφορες φήμες για το τέλος του Ροντρίγκες, μέχρι και ο θρύλος ότι αυτοκτόνησε επί σκηνής.

Όταν αυτός ο τύπος, λοιπόν, έψαξε στο διαδίκτυο το όνομα του τραγουδιστή για να πάρει μερικές αξιόπιστες πληροφορίες, ανακάλυψε σοκαρισμένος πως δεν υπήρχε η παραμικρή καταχώρηση! Όχι μόνο αυτό αλλά ερχόμενες σε επαφή με διάφορους παραγωγούς στις Η.Π.Α. ανακάλυψε ότι κανείς δεν είχε καν ακουστά το όνομα του Σίξτο Ροντρίγκες. Ε, παραπάνω ας μην σας πούμε. Ας υπάρχει και λίγο σασπένς για αυτήν τη φοβερή ιστορία, αν και η αλήθεια είναι πως ακόμα κι αν γνωρίζετε την αληθινή ιστορία, λίγη σημασία έχει.

Πρόκειται για ένα πανέμορφο ντοκιμαντέρ το οποίο βραβεύτηκε πολλάκις (απέσπασε και Όσκαρ) και το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να σας αφήσει ασυγκίνητους. Δεν είναι η έξυπνη δομή της αφήγησης, δεν είναι η πολύ όμορφη και απίστευτη ιστορία, δεν είναι καν τα πανέμορφα τραγούδια του Ροντρίγκες. Είναι ο ίδιος ο Ροντρίγκες αυτός που κλέβει την παράσταση, ο οποίος στα εβδομήντα του χρόνια διέπεται από μια ζηλευτή ταπεινή σοφία και μια ειλικρίνεια τόσο αφτιασίδωτη που σε κάνει να νιώθεις πως πρέπει να πάρεις γρήγορα τη ζωή σου αλλιώς, πριν τα πράγματα στραβώσουν ανεπανόρθωτα…




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑