Reviews ORANGES AND SUNSHINE

26 Αυγούστου 2011 |

2

ORANGES AND SUNSHINE

Σκηνοθεσία: Τζιμ Λόουτς

Παίζουν: Έμιλι Ουότσον, Χιούγκο Ουίβινγκ, Ντέιβιντ Ουέναμ

Διάρκεια: 105’

Το μήλο θα πέσει κάτω από τη μηλιά, υποστηρίζουν η λογική και ο θυμόσοφος λαός (σε πολλές μάλιστα γλώσσες, πέραν της ελληνικής) και μάλλον έχουν δίκιο. Στις επόμενες γραμμές θα εξετάσουμε κατά πόσο αυτή η ρήση βρίσκει επιβεβαίωση στο πρόσωπο του Τζιμ Λόουτς, υιού του τοτέμ του πολιτικού σινεμά, Κεν Λόουτς. Σε πρώτο επίπεδο, όσον αφορά τη θεματική και τους προβληματισμούς, η απάντηση είναι μάλλον η προφανής. Δύσκολα θα ανέμενε κανείς από το βλαστάρι του Κεν να γυρίσει μία ρομαντική κομεντί καταστάσεων ή ένα θρίλερ…Στον δύσβατο δρόμο του κοινωνικού ρεαλισμού λοιπόν και ο Λόουτς Τζούνιορ και αυτό που απομένει είναι να διαπιστώσουμε κατά πόσο ομοιάζει στο διορατικό και μαχητικό, δίχως όμως στείρες αγκυλώσεις, πνεύμα του πατέρα του.

Ας ξεκινήσουμε όμως με τον θεματικό πυρήνα, ο οποίος παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς πρόκειται για ένα, ολότελα υποβαθμισμένο και θαμμένο από την επίσημη (βρετανική) ιστορία, γεγονός. Τις δεκαετίες του ’40 και του ’50, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά διαλυμένων ή φτωχών μονογονεϊκών οικογενειών στάλθηκαν ως ορφανά από τη βρετανική κυβέρνηση στην Αυστραλία. Εξυπακούεται πως το επίσημο ανακοινωθέν διαβεβαίωνε πως βρήκαν καταφύγιο στη στοργική και ευεργετική αγκαλιά εύπορων βρετανικών οικογενειών. Η αλήθεια βέβαια είναι ολίγον διαφορετική, καθώς διανεμήθηκαν δεξιά και αριστερά στην άλλη άκρη του κόσμου δίχως κανένα πλάνο, ενώ πολλά εξ αυτών είχαν το προνόμιο να διδαχτούν ταχύρρυθμη –και δια βίου τραυματική φυσικά– σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σε εξαιρετικά πρώιμη ηλικία σε διάφορα Καθολικά ορφανοτροφεία. Το σκάνδαλο έγινε ευρέως γνωστό μέσα από το βιβλίο «Empty Cradles» της κοινωνικής λειτουργού Μάργκαρετ Χάμφρεϊς, η οποία χαρίζει και στη φιλμική ηρωίδα το όνομά της.

Αποτρόπαιο στο αρχικό άκουσμα αλλά σίγουρα όχι ανήκουστο ή πρωτόγνωρο, ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε στις δυτικές κοινωνίες όπου ο κοινωνικός Καιάδας δουλεύει υπερωρίες. Το ότι υπάρχουν παιδιά και αποπαίδια είναι φυσικά γνωστό και έχει καταντήσει να θεωρείται λογικό και αναμενόμενο. Το ενδιαφέρον έγκειται στο οξύμωρο ότι οι κοινωνίες μας μεριμνούν περισσότερο για τα πρώτα παρά για τα δεύτερα που έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη από το προστατευτικό της δίχτυ και από τον υποτιθέμενο πολιτισμό της. Η στρατηγική είναι πάντοτε ίδια, με ελαφρές παραλλαγές ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. Τοποθετούμε τους ανεπιθύμητους εκεί που δεν φαίνονται, εκεί που η θέα τους δεν θα φτάσει στα μάτια μας για να μας τρομάξει, εκεί που η δυσοσμία τους δεν θα αγγίξει τα ευαισθητούλικα ρουθούνια μας. Από μακριά και αγαπημένοι κι όποιος διαθέτει τα απαραίτητα κότσια, ας τα βγάλει πέρα μόνος του, όπως μπορέσει.

Ας επιστρέψουμε όμως στον έλεγχο των επιδόσεων του νεαρού μαθητή, όπου δυστυχώς η βάση θα χαθεί οριακά, διότι ο Λόουτς Jr. παίρνει μάλλον πιο κυριολεκτικά απ’ ότι πρέπει τη συμβουλή must του δημοτικού πως δεν πρέπει να αναμειγνύουμε ποτέ τα μήλα με τα πορτοκάλια. Εν ολίγοις, αποφεύγει, σχεδόν επιμελώς θα έλεγε κανείς, να φωτίσει τις βαθύτερες αιτιώδεις συνάφειες, να συνδέσει τα δομικά συστατικά του, να προσδώσει μία συνολικότερη οπτική και προοπτική στην όλη κατασκευή. Υπό μία έννοια, επαναπαύεται στο ενδιαφέρον ζήτημα που πραγματεύεται, δεν επιζητά το κάτι παραπάνω, αρκείται στην per se πολιτική του ιστορία. Το αποτέλεσμα είναι πως έχουμε ενώπιόν μας ένα δράμα, συμπαγές και ενίοτε συγκινητικό μεν, συμβατικό και με αναμενόμενες τροπές και κλιμακώσεις δε. Η ατολμία στη σκηνοθετική προσέγγιση υποβαθμίζει δυστυχώς το επιδιωκόμενο δριμύ κατηγορώ, το οποίο καταλήγει να απαγγέλλεται με ήρεμο τόνο αντί να ανεβάζει μαχητικά τους τόνους, παρά τις φιλότιμες ερμηνευτικές προσπάθειες της Έμιλι Ουότσον. Κάθε αρχή και δύσκολη και ο Λόουτς ο νεότερος δεν θα ξεφύγει από τον κανόνα. Το σωστό είναι να κριθεί και να αξιολογηθεί αυτοτελώς, μακριά από τη σκιά του πρεσβύτερου και βαριά φορτία, κληρονομιές και άλλες δυσάρεστες γενεαλογικές παρενέργειες. Απλούστατα, μακάρι να γίνει τόσο διεισδυτικός και οξυδερκής σκηνοθέτης όσο ο συνεπώνυμός του.

Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τύπος της Θεσσαλονίκης».




2 Responses to ORANGES AND SUNSHINE

  1. Brew-dog says:

    Φήμες πάντως αναφέρουν πως ο Λόουτς ο Β’ επανέρχεται δυναμικά με μια κωμωδία καταστάσεων στην οποία πρωταγωνιστεί η Τζένιφερ Άνιστον και γκεστ σταρ ο Βασίλης Τσιβιλίκας!

    • ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ says:

      Μάλιστα έχει διαρρεύσει πως συμπρωταγωνιστής της θα είναι ο Άστον Κούτσερ, στενός φίλος του Λόουτς του Πρεσβύτερου. Είχαν γνωριστεί σε μία πορεία και τα είπαν στο συντροφικό γλέντι που ακολούθησε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Τα "Παράσιτα" του Μπονγκ Τζουν-χο βγαίνουν στις αίθουσες και εμείς θέλουμε να μάθουμε. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας Χρυσός Φοίνικας την τελευταίας 5ετίας;
  • FB Cinedogs

  • Latest