Reviews It’s A Wonderful Life

26 Δεκεμβρίου 2019 |

0

It’s A Wonderful Life

Σκηνοθεσία: Φρανκ Κάπρα

Παίζουν: Τζέιμς Στιούαρτ, Ντόνα Ριντ, Λάιονελ Μπάριμορ

Διάρκεια: 135′

Σήμερα, 72 ολόκληρα χρόνια μετά την έξοδό του στις αμερικάνικες αίθουσες, περιβάλλεται με την αίγλη του κλασικού και δεν λείπει από καμία χριστουγεννιάτικη κινηματογραφική λίστα. Παρόλα αυτά, η διαδρομή του It’s a Wonderful Life προς την καθολική καταξίωση και τον άτυπο τίτλο της πλέον διαχρονικής και αναγνωρίσιμης X-mas movie δεν ήταν σπαρμένη με ροδοπέταλα. Το κάθε άλλο, θα έλεγε κανείς. Διότι το μακρινό 1947, η ταινία πραγματοποίησε χλιαρή εισπρακτική πορεία στο box office, ενώ η κριτική την υποδέχτηκε μάλλον με μια ελαφρά αμηχανία, θεωρώντας πως ο Φρανκ Κάπρα έχει απολέσει το μαγικό του άγγιγμα.

Σταδιακά, μάλιστα, η ταινία κινδύνευσε να βυθιστεί στη λησμονιά και την αφάνεια, καθώς κατηγορήθηκε για υπέρμετρο μελοδραματισμό και συναισθηματική αφέλεια. Καθώς το σινεμά εισήλθε σε μια περίοδο εγκεφαλικού ξεψαχνίσματος των σωθικών του, απομακρυνόμενο από την πρωτόλεια συναισθηματική του ορμή, ταινίες σαν κι αυτή δυσκολεύονταν να βρουν τη θέση τους στο σινεφίλ (και θεωρητικό) στερέωμα.

Όλα αυτά μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν ένα πασίγνωστο παιχνίδισμα της τυχής άλλαξε τη μοίρα μιας ταινίας που έμελλε να αγκυροβολήσει στο πάνθεον της αθανασίας. Η ταινία περιέπεσε στην κατηγορία του public domain, γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν τα αμερικάνικα τηλεοπτικά δίκτυα, προβάλλοντας το It’s a Wonderful Life συστηματικά την περίοδο των εορτών.

Ο πανδαμάτωρ χρόνος με τη συνδρομή του τηλεοπτικού (και όχι του αμιγώς κινηματογραφόφιλου) κοινού βρήκε την ευκαιρία να αποδώσει δικαιοσύνη σε μια ταινία προικισμένη με αδιαπραγμάτευτη πίστη στη βέλτιστη εκδοχή του ανθρώπου και μπολιασμένη με αμέτρητες στιγμές συναρπαστικής και άδολης τρυφερότητας.

Ο Κάπρα, ο απόλυτης υμνητής του common man και των πατροπαράδοτων αμερικανικών ιδανικών στη δεκαετία του ’30 (με αποκορύφωμα την ταινία Mr. Smith Goes to Washington [1939], και πάλι με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Στιούαρτ), στην πρώτη του ταινία μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, φέρνει στο προσκήνιο όλες τις συνεκτικές αξίες που (θα έπρεπε) να ορίζουν την κοινωνία.

Τοποθετεί την ευμάρεια του ατόμου μονάχα εντός του κοινωνικού συνόλου, ενώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου απέναντι σε ένα μοντέλο οργάνωσης και λειτουργείας που ευνοεί τον φαταουλισμό και τον στραγγαλισμό των αδύναμων. Στον εύθραυστο κόσμο του It’s A Wonderful Life,  η αλληλεγγύη δεν είναι η υπέρβαση, αλλά το γενικό πρόσταγμα.

Επιστρέφοντας στο χριστουγεννιάτικο υπόβαθρο της ταινίας, αυτό διαμορφώνεται μέσα από την αντιστροφή του βασικού σχήματος της παραδοσιακής ιστορίας του Ντίκενς. Ο ήρωάς μας δεν είναι φιλάργυρος, μουρτζούφλης και κακορίζικος, όπως ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, αλλά ανιδιοτελής, στοργικός και δοτικός. Η αλλαγή του προς το χειρότερο θα έρθει ως συνέπεια από τις αδικίες της ζωής και το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν θα τον μεταμορφώσει, αλλά θα τον επαναφέρει στην πρότερη -και φυσική του- συνθήκη.

Στο σύμπαν του Κάπρα, ο κεντρικός ήρωας (και κατά συνέπεια οι άνθρωποι γενικά) είναι εκ προοιμίου καλόκαρδος και μεγαλόψυχος, η σκληρότητα της ζωής είναι αυτή που μπορεί να τον λυγίσει, αλλά το σινεμά θα δηλώνει πάντα το «παρών» για να διορθώσει τα λάθη της πραγματικότητας.

Αντιστοίχως, ο ήρωας του Κάπρα, και πάλι σε αντίθεση με αυτόν του Ντίκενς, δεν πείθεται να αλλάξει μέσα από όμορφες θύμησες, αλλά μέσα από οδυνηρές εικόνες που θα γίνονταν πραγματικότητα για όσους αγαπά, σε περίπτωση που έχανε οριστικά την ελπίδα και αφηνόταν στο μαύρο. Η αγάπη είναι ελπίδα. Η αγάπη είναι  ευθύνη.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Ποια είναι η αγαπημένη σας (παραδοσιακή) χριστουγεννιάτικη ταινία όλων των εποχών;
  • FB Cinedogs

  • Latest