Reviews Golgotha

4 Απριλίου 2018 |

0

Golgotha

Σκηνοθεσία : Ζυλιέν Ντιβιβιέ

Με τους : Ζαν Γκαμπέν, Ρομπέρ Λε Βιγκάν

Μεταφρασμένος τίτλος : Ο Γολγοθάς

Διάρκεια : 95’ (Γαλλία, 1935)

«Ο πρώτος ομιλών….Χριστός«! Οκτώ ολόκληρα χρόνια ύστερα από το βωβό αριστούργημα του Σεσίλ ντε Μιλ (The King of Kings, 1927), o Ζυλιέν Ντιβιβιέ επιχειρεί το δικό του «οδοιπορικό» προς τον Γολγοθά. H διαφορά, ωστόσο, μεταξύ των δύο δεν περιορίζεται μονάχα στο σπάσιμο του φράγματος του ήχου. Το πρώτο διαθέτει αυτό το «στημένο» ύφος ευσέβειας που διακρίνει όλους τους ….αμερικάνους Χριστούληδες, ενώ το δεύτερο – όπως στο «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» του Παζολίνι – συλλαμβάνει κάτι βαθύτερο, μυστηριακό και σαφώς πιο πνευματικό …με το απλούστερο ύφος και την ανεπιτήδευτη αίσθηση που αναδίδει. Όχι ότι ο «Γολγοθάς» είναι λιγότερο μεγαλειώδης ως προς την κλίμακα της σύλληψης και εκτέλεσής του.

Η εναρκτήρια σεκάνς με την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, εκτείνεται πέραν πάσης …χολιγουντιανής επινοήσεως. Σηματοδοτεί όμως και την διαφορετικότητα της προσέγγισης του θέματος. Ο Ιησούς (τον υποδύεται ο Ρομπέρ Λε Βιγκάν) απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά απ’ αυτήν. Όταν τελικά εμφανίζεται (κι αφού έχουν περάσει πάνω από δέκα λεπτά από την έναρξη του φιλμ), το πλάνο είναι και πάλι μακρινό. Επισκιάζεται από τους Μαθητές του κι από μια στιγμή σύγχυσης γύρω απ’ το αν είναι στ’ αλήθεια Αυτός.

Η εντύπωση που δίνεται στον θεατή είναι πως βρίσκεται κι ο ίδιος στο σκηνικό, ανακαλύπτοντας για πρώτη φορά τον Ιησού. Η αρτιότερη και εντυπωσιακότερη σεκάνς του φιλμ είναι αυτή στο εσωτερικό του Ναού, ίσως μια από τις πλέον αξέχαστες σε ανάλογο έργο μέχρι και σήμερα. Όπως το «Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Αστέρι» και – σε μεγαλύτερο βαθμό – το πιο πρόσφατο «Τα Πάθη του Χριστού» του Μελ Γκίμπσον, ο «Γολγοθάς» επιχειρεί την επιστροφή στις ρίζες του συγκεκριμένου είδους και εστιάζει στα άμεσα γεγονότα που οδήγησαν στη Σταύρωση και τον Θάνατο του Ναζωραίου. Η πλειονότητα του διαλόγου περιστρέφεται γύρω από τις… πολιτικές μηχανορραφίες που λαμβάνουν χώρα, ενώ στο επίκεντρο του έργου δεσπόζει η συνομιλία ανάμεσα στον Πόντιο Πιλάτο (τον υποδύεται ο Ζαν Γκαμπέν) και τον Ιησού, με αποκορύφωμα τη δήλωση του πρώτου «Ecce Homo» (Ιδού ο Άνθρωπος)…. που στην πραγματικότητα ήταν και ο αρχικός τίτλος του φιλμ (Behold the Man).

Ο Ντιβιβιέ αγνοεί – σχεδόν παντελώς – το Κήρυγμα και τη Διδασκαλία του Ναζωραίου. Δίνει έμφαση στο Μυστήριο γύρω από τον ίδιο και το σύνολο της Θεότητάς του, και το κάνει επιτυχημένα. Το σκηνικό (τα γυρίσματα έχουν γίνει στην Αλγερία) είναι εκπληκτικό και αιχμαλωτίζει πολύ πειστικά την ατμόσφαιρα της εποχής. Οι εικόνες του (από τη συμπεριφορά των μελών της Συναγωγής και των Φαρισαίων, την απεικόνιση των Ρωμαίων στρατιωτών …μέχρι το πορτραίτο του Ηρώδη και τη φιγούρα του Ιούδα) διαθέτουν ρεαλιστικό βάθος και αποτελούν πολιτικό σχόλιο για την εποχή που ζωντανεύουν.

Καθώς οι στρατιώτες χτυπούν και εμπαίζουν τον Ιησού, ένας απ’ αυτούς τον χαιρετά χλευαστικά με το χέρι υψωμένο κατά τρόπο που σαφώς θυμίζει φασιστικό ή ναζιστικό χαιρετισμό. Ο «Γολγοθάς» αποτελεί επικίνδυνη ιδεολογική πρόκληση με τον τρόπο που ενσωματώνει το επαναστατικό και προφητικό πνεύμα του κεντρικού του χαρακτήρα. Η πρώτη εμφάνιση του Αναστημένου Ιησού είναι επίσης ιδιαίτερη : πολύ απλή και αποτελεσματική, κατορθώνει να συλλάβει την…Ετερότητά του!

Η εκτός Οθόνης πορεία του πρωταγωνιστή του φιλμ, του Ρομπέρ Λε Βιγκάν, υπήρξε εξίσου τραγική με εκείνη του ρόλου που υποδύθηκε στο «Γολγοθά» : ανοιχτός υποστηρικτής του αντι-σημιτισμού και συνεργάτης των Ναζί στο κατεχόμενο Παρίσι, κατέληξε – αφού πρώτα του αφαιρέθηκε η Γαλλική υπηκοότητα και κατασχέθηκαν όλα του τα υπάρχοντα – να καταδικαστεί σε δεκαετή καταναγκαστικά έργα και να τελειώσει τις μέρες του εξαθλιωμένος και παράφρων κάπου στην Αργεντινή! Τούτο δω δεν είναι ένα θρησκευτικό φιλμ. Είναι μια απογυμνωμένη ιστορία Απανθρωπιάς απέναντι σε έναν Άνθρωπο. Έτσι δες το για να καταλάβεις όσα πρέπει να καταλάβεις!




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑