CONVICTION

Σκηνοθεσία: Τόνι Γκόλντγουιν

Παίζουν: Χίλαρι Σουόνκ, Σαμ Ρόκγουελ, Μίνι Ντράιβερ.

Διάρκεια: 107’

Μεταφρασμένος τίτλος: «Τεκμήριο ενοχής».

Η υποσημείωση «βασισμένη σε αληθινή ιστορία» ενίοτε τονίζεται και διαφημίζεται υπέρ το δέον, με σκοπό να προκαταβάλει συγκινησιακά και νοητικά το υποψήφιο κοινό. Το πρόσφατο πόνημα του, κατά βάση ηθοποιού και όχι σκηνοθέτη, Τόνι Γκόλντγουιν συγκαταλέγεται στις προαναφερθείσες περιπτώσεις και συνιστά μία από τις πάμπολλες αληθινές ιστορίες που ακόμη αναρωτιόμαστε για ποιον ακριβώς λόγο έπρεπε να τις μάθουμε. Φυσικά, ομιλούμε από μια αμιγώς κινηματογραφική σκοπιά, κρίνοντας μία ταινία που βολοδέρνει ανάμεσα στο δικαστικό δράμα και το οικογενειακό μελό, δεν υποπίπτει καν στον πειρασμό της ντοκιμαντερίστικης γραφής και καταλήγει μία άνευρη και ανούσια διεκπεραίωση. Κατά τα άλλα, η κυρία Μπέτι Αν Γουότερς, ο μόνος άνθρωπος που πίστεψε στην αθωότητα του αδερφού της που καταδικάστηκε αδίκως το 1980 σε μία κωμόπολη της Μασαχουσέτης και ακολούθως θυσίασε δεκαέξι χρόνια από τη ζωή της για να επιτύχει την αθώωσή του, είναι άξια πολλών συγχαρητηρίων, εκτός σκοτεινής αιθούσης όμως.

Μία σειρά λοιπόν από στερεότυπες εικόνες, εξελίξεις και αντιδράσεις παρελαύνουν μπροστά μας, αδυνατώντας να αιχμαλωτίσουν οποιαδήποτε ίντριγκα πέρα από το προφανές, από το οτιδήποτε κινείται στα, ασφαλή και ρηχά, βιογραφικά νερά. Ο Γκόλντγουιν, ακολουθώντας πιστά την πεπατημένη, αρνείται πεισματικά να μας ζορίσει και χάνει κάθε δυνατή ευκαιρία να μας εκπλήξει, να μας αιφνιδιάσει ευχάριστα. Προβλέψιμη η τροχιά του δικαστικού σκέλους, χωρίς περιθώρια για αμφιβολίες ή σκιές, χωρίς και τα γευστικά ιδεοληπτικά συστατικά του είδους. Γνωρίζουμε απλούστατα όλα όσα μας είναι απαραίτητα για να αντιληφθούμε έγκαιρα τα όσα έπονται, ενώ οι χρονικές αναδρομές είναι τόσο αδιάφορες που θα μπορούσαν και να λείπουν τελείως. Το συναισθηματικό υπόβαθρο υποτυπώδες, χωρίς να παρεκτρέπεται σε φαιδρότητες ή υπερβολές βέβαια, αλλά στερούμενο ψυχολογικών εμβαθύνσεων ή διεργασιών που να αποτυπώνουν μύχια κίνητρα και μνημονεύσιμες στιγμές που ξεπροβάλλουν σε ακραίες καταστάσεις. Το σενάριο άψυχα βαδίζει πίσω από την πραγματική ιστορία, ενώ η σκηνοθεσία απλώς του φωτίζει τον δρόμο.

Όσο για το γενικότερο πλαίσιο, αυτό απλώς αφήνεται στην ησυχία του στο φόντο, από μακριά και αγαπημένο με την πλοκή που εκτυλίσσεται μηχανιστικά. Καμία υπόνοια εξερεύνησης βαθύτερων εννοιών, όπως του συσχετισμού μεταξύ της ατομικής και κοινωνικής ευθύνης, της ηθικής και των ορίων της, της έννοιας της προσωπικής δέσμευσης και των συνεπειών της. Οι αδρές γραμμές της ιστορίας είναι βέβαια κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των βαθιά ριζωμένων προτύπων του target group της ταινίας. Μία σκοτεινή κηλίδα που μετατρέπεται σε φωτεινή ηλιαχτίδα, ιδωμένη από καθαρά ατομοκεντρικό πρίσμα. Ένα σφάλμα που απορρέει από συμπτωματικά και μεμονωμένα ποταπά κίνητρα, μία επιμονή που δικαιώνει το μότο πως ο καθείς τολμηρός θα βρει μόνος αργά ή γρήγορα το δίκιο του, μία επικράτηση ούτε καν θριαμβευτική αλλά σχεδόν αναμενόμενη. Η συνολική αισθητική προφανώς ρέπει προς την τηλεοπτική χροιά, δεν εξασφαλίζει όμως και τον περιγραφικό χαρακτηρισμό της «τηλεταινίας», ο οποίος πλέον παραπέμπει τουλάχιστον σε μία στοιχειώδη αίσθηση ρυθμού και προσμονής. Μοναδική όαση ο Σαμ Ρόκγουελ, ο οποίος εξελίσσεται σε έναν από τους πλέον ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του και είναι κρίμα και άδικο να σπαταλιέται σε ρόλους συμβατικούς και άχαρους. Αντιθέτως, η Χίλαρι Σουόνκ αποδεικνύει πως απλώς θα ξεπατικώσει την ερμηνευτική της πατέντα σε κάθε ρόλο, δίχως ικανότητα προσαρμογής.

Όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τύπος της Θεσσαλονίκης».

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest