Reviews All About Eve

13 Σεπτεμβρίου 2012 |

0

All About Eve

Σκηνοθεσία: Τζόζεφ Μάνκιεβιτς

Παίζουν: Μπέτι Ντέιβις, Αν Μπάξτερ, Τζορτζ Σάντερς, Σελέστ Χολμ

Διάρκεια: 138’

Μεταφρασμένος τίτλος: «Όλα για την Εύα»

Το ρεκόρ των 14(!) οσκαρικών υποψηφιοτήτων του «Όλα για την Εύα» παρέμενε σε μία απρόσιτη κορυφή για 47 ολόκληρα χρόνια, μέχρι να το ισοφαρίσει ο «Τιτανικός» του Τζέιμς Κάμερον, το 1997. Η ταινία του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς απέσπασε τελικά 6 αγαλματίδια (μεταξύ των οποίων κι αυτά της Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας), ενώ διαχρονικά φιγουράρει σε όλες τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, με το American Film Institute να την τοποθετεί στο νούμερο 16. Μοναδική παραπονεμένη της όλης ιστορίας ίσως να έμεινε η Μπέτι Ντέιβις, η οποία δεν έλαβε το τρίτο Όσκαρ της καριέρας για τον –σχεδόν κατά κυριολεξία– ρόλο ζωής της μεσήλικου σταρ του σινεμά, Μάργκο Τσάνινγκ. Πιθανώς να αλληλοεξουδετερώθηκαν με την συμπρωταγωνίστρια και συνυποψήφιά της, Αν Μπάξτερ (η «Εύα»), για να αναδυθεί ως αουτσάιντερ η Τζούντι Χόλιντεϊ και να τσεπώσει το βραβείο για την ερμηνεία της στο «Γεννημένη χθες» του Τζορτζ Κιούκορ.

Ποια είναι λοιπόν αυτή η περιβόητη Εύα, γιατί μας ενδιαφέρει και τι το τόσο σημαντικό θα μάθουμε για αυτήν; Όποιες κι αν είναι οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, το μόνο σίγουρο είναι πως οδηγός μας σε αυτή τη διαδρομή θα είναι μία αλυσίδα αναμνήσεων. Πόσο αξιόπιστες μπορεί να είναι αυτές; Ποιος μας τις προσφέρει; Δεν έχει και μεγάλη σημασία, καθώς σταδιακά θα ανακαλύψουμε πως γνωρίζουμε ήδη την ιστορία. Πως έχουμε ξαναδεί το έργο και θα το βλέπουμε ξανά και ξανά, διότι είναι σύμφυτο με την ανθρώπινη ζωή και ύπαρξη. Τόσο παλιό όσο και το αρχετυπικό όνομα της πρωταγωνίστριας. Εύα σημαίνει η απαρχή των πάντων. Το πρώτο λάθος, το πρώτο ολίσθημα, το πρώτο αμάρτημα, το οποίο θα επαναλαμβάνεται αδιάκοπα, χωρίς να μπορεί κανείς να το σταματήσει.

Η Μάργκο είναι μία φτασμένη σταρ του Μπρόντγουεϊ, η οποία έχει βαθιά μέσα της αντιληφθεί πως ο χρόνος μπορεί να λειτουργήσει από εδώ και πέρα μόνο εναντίον της και όχι υπέρ της. Στην αρχή, θα γοητευτεί από τη φαινομενικά άδολη λατρεία της παθολογικής της θαυμάστριας. Η Εύα θα τρυπώσει στο καμαρίνι της, στη ζωή της, στο σπίτι της. Σταδιακά, από ολόψυχα δοσμένη groupie θα μετατραπεί σε ανταγωνίστρια που υπονομεύει το μέχρι πρότινος είδωλό της. Θα της κλέψει τον ρόλο, θα της κλέψει τον άντρα, θα κάνει το παν για να την εκθρονίσει. Η Μάργκο θα καταλάβει σύντομα τις προθέσεις της, ακόμη και όταν αυτές δεν είναι οφθαλμοφανείς σε εμάς. Ξέρει τους κανόνες του παιχνιδιού, τους έχει τηρήσει κι αυτή στα νιάτα της. Γνωρίζει τι θα επακολουθήσει και μας προειδοποιεί όλους. «Προσδεθείτε, θα είναι μια βραδιά με αναταράξεις». Το θεατρικό παρασκήνιο λειτουργεί ως καθρέφτης όχι μόνο της πραγματικής ζωής, αλλά και ως πρώτη ύλη για μία παραβολή διαχρονική και οικουμενική.

Ο Μάνκιεβιτς στήνει με μαεστρία ένα παιχνίδι ρόλων, στο οποίο εναλλάσσονται ασταμάτητα οι ρόλοι του κυνηγού και του θηράματος. Ποιος παραμονεύει ποιον; Ποιος απειλεί ποιον; Τα πάντα είναι συνεχώς υπό επαναδιαπραγμάτευση. Αγαπημένο παιχνίδι του σκηνοθέτη άλλωστε, όπως πιστοποιεί και το διάσημο κύκνειο άσμα του, «Sleuth». (Παρεμπιπτόντως, αν βρεθεί στα χέρια σας κάποιο dvd του απαίσιου remake του 2007, καταστρέψτε το χωρίς δισταγμό.) Η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας ξεθωριάζει απότομα και μπλέκεται σε ένα κύκλο μικροπρέπειας, ανταγωνισμών και αντιζηλίας, γεμάτο ατάκες με βελούδινο δηλητήριο, ειπωμένες φυσικά με old fashion στόμφο. Όλα τα παραπάνω εκτυλίσσονται με τον κόσμο του θεάτρου στο πίσω φόντο και συμβαδίζοντας με την πλοκή, ο Μάνκιεβιτς επιλέγει ένα θεατρογενές σκηνικό, το οποίο όμως ούτε για μια στιγμή δεν καθίσταται περιοριστικό.

Αντιθέτως, όσο η ένταση μεγαλώνει τόσο ο Μάνκιεβιτς ανεβάζει το volume των υπαινικτικών του συμβολισμών που εμφανίζονται επιμελώς καμουφλαρισμένοι στο ντεκόρ πάμπολλων σκηνών. Οι οιωνοί ολοένα και αυξάνονται μέχρι που όλα καταλήγουν στη μονομαχία του γκραν φινάλε, όπου ο νικητής και ο ηττημένος αποκτούν μετατρέπονται σε έννοιες πολύ σχετικές. Ο Μάνκιεβιτς δεν λιθοβολεί την ανθρώπινη φύση ούτε κρίνει τους χαρακτήρες του. Απλώς μας υπενθυμίζει πως όλοι μας ζούμε σε ένα κόσμο χαμένης αθωότητας. Όλοι μας είμαστε άγγελοι μέχρι να εκπέσουμε. Έπειτα, δεν υπάρχει επιστροφή. Τα ξέραμε όλα για την Εύα.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • Cinedogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Η κορυφαία ερμηνευτική στιγμή του αγαπημένου Χοακίν Φίνιξ μέχρι σήμερα;
  • FB Cinedogs

  • Latest Posts