Reviews Carlos

29 Απριλίου 2011 |

0

Carlos

Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ασαγιάς

Παίζουν: Έντγκαρ Ραμίρεζ, Αλεχάντρο Αρόγιο, Κριστόφ Μπαχ.

Διάρκεια: 165’

Ο, γεννηθείς στη Βενεζουέλα, Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσεζ υπήρξε μία από τις πλέον εμβληματικές φιγούρες της παγκόσμιας τρομοκρατίας για περισσότερα από 20 χρόνια με αποκορύφωμα την απαγωγή των Υπουργών Πετρελαίου, στη σύνοδο του ΟΠΕΚ στη Βιέννη το 1975. Η φήμη του απέκτησε διαστάσεις κινηματογραφικού αστέρα και το όνομά του έγινε θρύλος, προτού συλληφθεί το 1994 από τις γαλλικές διωκτικές αρχές και καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη. Το ληξιαρχικό του όνομα φανερώνει τις μαρξιστικές οικογενειακές του καταβολές, ενώ το διάσημο προσωνύμιό του «Κάρλος, το Τσακάλι», του αποδόθηκε όταν βρέθηκε στα πράγματα του ένα αντίτυπο του βιβλίου «The day of the Jackal» του Φρέντρικ Φορσάιθ. (Ανοίγοντας μία σύντομη παρένθεση να αναφέρουμε πως το εν λόγω βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη αρχικά από τον Φρεντ Τσίνεμαν το 1973, αλλά και από τον Μάικλ Κάτον Τζόουνς, είκοσι τέσσερα χρόνια αργότερα.)

Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο της διαδρομής του «Τσακαλιού» αποτελούν ακόμη και τώρα, δεκαεπτά χρόνια από τη σύλληψή του, οι συγκεχυμένες πτυχές της δράσης του, τα συσκοτισμένα κίνητρα των επιλογών του. Μία αυθεντικά αμφιλεγόμενη περσόνα, με διαστάσεις πολυεπίπεδες και συχνά αλληλοσυγκρουόμενες, ο Κάρλος διετέλεσε αρχικά πιστός εραστής και στρατιώτης της έννοιας της επανάστασης για να καταλήξει εγωπαθής «επαγγελματίας επαναστάτης», μπλεγμένος σε σκοτεινά μονοπάτια και δέσμιος ανίερων συμφωνιών. Αυτή ακριβώς η αμφιλεγόμενη φύση της προσωπικότητάς του καθιστούσε ανέκαθεν ιδιαίτερα δυσχερή την μεταφορά της ιστορίας του στη μεγάλη οθόνη. Η αναπαράσταση της πορείας ενός ανθρώπου που έζησε τη δόξα και την κατάπτωση σε ένα συνεχές καθεστώς σκιών απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία και εξοικείωση με το ημίφως και τα μυστηριώδη μονοπάτια του…

Ο Γάλλος Ολιβιέ Ασαγιάς ορθώς επιλέγει να μην μπλεχτεί σε ένα κυνήγι μαγισσών, επιλέγει μία πιο ανθρωποκεντρική προσέγγιση, καταλήγοντας να αποφύγει τις πιο επικίνδυνες κακοτοπιές αλλά ταυτόχρονα περιορίζεται στην, όχι και τόσο συναρπαστική, ελεγχόμενη περιοχή των ρηχών νερών. Μακριά από την κολακευτική προσφώνηση του «πολιτικού θρίλερ» που του αποδόθηκε βεβιασμένα, το «Carlos» δεν επιχειρεί να ανασυστήσει τις λεπτές συνιστώσες και τα φλογισμένα παρακλάδια μίας εποχής που έμοιαζε πυριδιταποθήκη. Στον αντίποδα, επιλέγει να επικεντρωθεί στην έννοια του «μύθου», στην οικοδόμηση και αποδόμησή της, στην ατέρμονη και διαχρονική επαλήθευση του διπόλου που αντιπαραθέτει την άνοδο και την ακμή με την πτώση και τη συντριβή, σε ένα δράμα που θυμίζει έντονα το σκορσεζικό «Οργισμένο είδωλο».

Ο Ασαγιάς επιδεικνύει ικανοποιητικές αντιστάσεις απέναντι στις παγίδες της υπεραπλούστευσης και του κομφορμισμού, χωρίς ποτέ να αποκηρύττει τη σαφήνεια των προθέσεών του και να κρύβει τα αποκούμπια στα οποία προστρέχει όποτε εμφανίζεται κάποιο δραματουργικό τέλμα ενώπιόν του. Η σκηνοθετική μπαγκέτα κρατά το ρυθμό σε επίπεδα που προσκαλούν αλλά δεν παρασέρνουν όπως θα όφειλαν, ενώ τα αφηγηματικά χάσματα ανά στιγμές είναι καταφανή. Οι δομικές αυτές αδυναμίες προκύπτουν κυρίως από τη μεταφορά της αρχικής τηλεοπτικής εκδοχής των 330’ στο ακριβές ήμισυ της αντίστοιχης κινηματογραφικής. Η κάπως άτσαλη αυτή μετάβαση αποστερεί την πλοκή από μία συμπαγή και στέρεη απεικόνιση και προξενεί ρήγματα τόσο στην ψυχογράφηση του κεντρικού χαρακτήρα όσο και στην ανάπλαση του συνολικού κλίματος. Ταυτόχρονα βέβαια, γεννά και κάποιες περαιτέρω προσδοκίες για την τηλεοπτική εκδοχή που βραβεύτηκε μάλιστα και με τη Χρυσή Σφαίρα μίνι τηλεοπτικής σειράς.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest