Interviews Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη

17 Σεπτεμβρίου 2012 |

0

Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη

ARUNDEL

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη

Παίζουν: Κάτια Γκουλιώνη, Μισέλ Βάλεϊ, Χρήστος Πασσαλής, Άρης Σερβετάλης (voice off)

Διάρκεια: 18’

– Η περιορισμένη διάρκεια μιας μικρού μήκους ταινίας επηρεάζει την σκηνοθετική οπτική;

– Διαφωνώ συνολικά με την υιοθέτηση μιας «λογικής μικρού μήκους». Δεν πιστεύω πως ο σκηνοθέτης μιας μικρού μήκους ταινίας πρέπει να καταφεύγει σε τρικ κι εύκολες λύσεις με σκοπό να εντυπωσιάσει στο σύντομο χρονικό διάστημα που έχει στη διάθεσή του. Αυτή η πρακτική σκοτώνει την ίδια τη φιλμική γλώσσα, η οποία είναι και το ζητούμενο. Θεμιτός ο εντυπωσιασμός αλλά καλό είναι να επιτευχθεί με αμιγώς κινηματογραφικά μέσα. Είναι κι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν παρακολουθώ συχνά ταινίες μικρού μήκους. Διότι οι περισσότερες ακολουθούν κλισαρισμένες συνταγές επιτυχίας. Δεν θεωρώ πάντως τις ταινίες μικρού μήκους απλώς ένα πρώτο βήμα μέχρι να φτάσει κανείς στις μεγάλου μήκους. Αν μου έρθει στο μέλλον μία καλή ιδέα που να μπορεί να αποτυπωθεί σε μία μικρού μήκους -ακόμη κι αν τότε σκηνοθετώ πλέον μεγάλου μήκους ταινίες- θα το έκανα. Σημαντικό ζήτημα είναι και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι ταινίες μικρού μήκους στην Ελλάδα. Το όλο σύστημα προώθησης και προβολής, με ό,τι αυτό περιλαμβάνει, όπως Φεστιβάλ, distributors, χορηγούς, κανάλια κτλ, δεν αντιμετωπίζει τις ταινίες μικρού μήκους ως εμπορικό προϊόν με πιθανά οφέλη, σε αντίθεση με τις συνθήκες που επικρατούν στο εξωτερικό.

– Βλέποντας κανείς την ταινία, παρατηρεί αμέσως πως δόθηκε μεγάλη έμφαση στην επιλογή τόσο των εσωτερικών όσο και των εξωτερικών χώρων…

– Ναι, όντως δόθηκε μεγάλη βάση. Από την πρώτη στιγμή, είχα οραματιστεί μία ταινία που θα βασιζόταν έντονα στην οπτική αίσθηση, στον ήχο, στην χροιά που θα αποπνέουν οι εικόνες. Επομένως, έψαξα εντατικά τις κατάλληλες τοποθεσίες για να φτιάξω το περιβάλλον που είχα φανταστεί. Τελικά, αυτή τη μοναδικότητα που έψαχνα τη βρήκα μονάχα στη Χίο και μάλιστα, σε κάποια συγκεκριμένα μέρη της. Γενικότερα, είχα στο μυαλό μου να γυριστεί η ταινία σε κάποιο νησί, αλλά υποθέτω πως είχα κατά νου κάποιο νησί που να διαθέτει κάποια, ας πούμε, ξενικά στοιχεία, όχι πχ το τυπικό κυκλαδίτικο νησί. Έκανα location scouting κυρίως μέσω του ίντερνετ, σε κάποια στιγμή σκέφτηκα και την πιθανότητα της Λήμνου, αλλά κατέληξα στη Χίο. Γενικότερα πάντως, όσον αφορά τους χώρους, έψαχνα μεγάλους και επιβλητικούς όγκους και τα αρχοντικά της Χίου ήταν ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου.

– Το νησί, ως έννοια και ως φορτίο, είναι κομβικής σημασίας για τον φιλμικό σκελετό του «Arundel»;

– Το νησί, με την έννοια του εγκλεισμού, της απομόνωσης και της εγκατάλειψης είναι όντως μία έννοια που διατρέχει την ταινία. Πάντως, εκτός ίσως από την τελική σκηνή της θάλασσας, το νησί δεν περιλαμβάνεται στο οπτικό κείμενο της ταινίας. Όλες οι παραπάνω έννοιες προκύπτουν κυρίως μέσα από το μοντάζ και τη συνολική απεικόνιση των πραγμάτων και των καταστάσεων. Όπως από το ότι οι ήρωες αδυνατούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, παρά μόνο μέσω της παντογνώστριας φωνής ενός απόντος. Πιστεύω πως η αίσθηση της εγκατάλειψης επιτυγχάνεται μέσω της κινηματογράφησης, ανεξάρτητα από το αν είμαστε σε νησί ή όχι. Ας πούμε από το πέρασμα από γενικά πλάνα σε σφιχτά, κλειστά και φλου πλάνα, μέσα στα οποία νιώθεις πως «λιώνουν» οι χαρακτήρες, αλλά και μέσα από τις ανάσες, τις φωνές και τα βλέμματα των ηρώων. Όπως επίσης και από την επιλογή των χωρών, όπως προείπα, οι οποίοι είναι όλοι ερειπωμένοι και υπό κατάρρευση.

– Το voice off αφήνει πολύ έντονα το στίγμα του στην ταινία…

– Να πω αρχικά πως δεν θεωρώ πως το voice off της ταινίας είναι καθαρά αφηγηματικό. Κατά τη γνώμη μου, το voice off αλληλεπιδρά με την εικόνα, είναι διαδραστικό. Η φωνή δηλαδή δεν είναι ένα ξένο σώμα, δεν μας δίνει απλώς πληροφορίες ούτε έχει απλώς επεξηγηματική λειτουργία. Από το voice off προκύπτει το μοντάζ, προκύπτουν τα συναισθήματα και οι πράξεις των ηρώων, προκύπτουν οι ίδιες οι εικόνες. Η φωνή του απόντος τον καθιστά στην ουσία παρόντα και συμμετέχοντα. Αυτό ήταν στην ουσία και ένα μεγάλο μου στοίχημα, το πώς να μετατρέψω ένα χαρακτήρα που δεν εμφανίζεται ποτέ σε ένα χαρακτήρα μονίμως παρόντα και μάλιστα, με βαρυσήμαντο τρόπο.

– Όπως υποδηλώνει και η πρώτη σκηνή, δεν γεννιόμαστε ποτέ ελεύθεροι, σωστά;

– Αυτό είναι όντως το νόημα της εναρκτήριας σκηνής, με τη γέννα. Σκοπός είναι να μεταδώσει την αίσθηση πως ερχόμαστε στον κόσμο κουβαλώντας κάποιο βαρίδι, κάποιου είδους ανελευθερία από την οποία δεν μπορούμε να απαλλαχτούμε, όσες προφυλάξεις και να πάρουμε. Πάντοτε κάτι θα μας ξεφύγει, πάντοτε κάτι θα μείνει που θα μας κατατρέχει. Δεν θα είμαστε ποτέ ξαλαφρωμένοι από τα πάντα, δίχως έγνοιες.

Η ταινία «Arundel» θα προβληθεί την Τετάρτη 19/9 στη Δράμα και τη Δευτέρα 24/9 στην Αθήνα (Odeon Opera 1, 17:00), στα πλαίσια του Φεστιβάλ «Νύχτες πρεμιέρας».

Ακολουθούν trailers και teasers από τις τρεις ταινίες που έχει σκηνοθετήσει η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη.

ARUNDEL teaser from Konstantina Kotzamani on Vimeo.

ZODIAC

PIGS from Konstantina Kotzamani on Vimeo.




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑
  • CineDogs TV

  • Γιώργος Παπαδημητρίου

  • CineDogs Supporters

  • Cinedogs Opinions

    Βγήκαν, λοιπόν, στις αίθουσες, οι «Νεκροί» του Τζιμ Τζάρμους. Ευκαιρία να μάθουμε την άποψή σας! Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία μυθοπλασίας του πρίγκιπα του coolness;
  • FB Cinedogs

  • Latest